Hoe tegenslagen in Spanje Keye van der Vuurst uiteindelijk sterker maken

Een stap omhoog

Na vier jaar in de hoofdmacht van Filou Oostende verliet Keye van der Vuurst de Vries de Belgische grootmacht.
Hij maakte de stap naar de Spaanse ACB, waar hij bij promovendus Zunder Palencia terechtkwam en zijn kwaliteiten op een hoger niveau kon doorontwikkelen.
Na een jaar degradatiebasketbal verdiende hij een driejarig contract bij het hoog aangeschreven Joventut Badalona.
Die club zag zijn talent, maar waar Keye hoopte voor Joventut in de ACB te spelen, liep het anders. De concurrentie was groot en de Spaanse regels rond buitenlandse spelers maakten zijn kansen op speeltijd klein.
In de tweede helft van het seizoen speelde hij voor Lleida in de ACB, maar ook daar groeide hij niet uit tot een vaste waarde.
De euforie van het contract draaide om in teleurstelling. Dat dwong Keye om naar zichzelf te kijken. Hij bleef daar lang op kauwen en dat was zichtbaar in de eerste wedstrijden die hij deze zomer met de Orange Lions speelde.
In de thuiswedstrijd tegen Polen leek er een last van hem af te vallen. Hij liet zien dat hij een stap had gezet.
Nu hij in Turkije bij Büyükçekmece speelt, is die ontwikkeling vrijwel wekelijks zichtbaar. Inmiddels prijkt zijn naam bovenaan de assistranglijst van de Turkse competitie.

Een pijnlijk weekend

We spreken elkaar vlak na de pijnlijk verloren thuiswedstrijd tegen Oostenrijk. Het is een weekend waar hij met gemengde gevoelens op terugkijkt.
‘Je wint met tien punten in Oostenrijk en thuis sta je het grootste deel van de wedstrijd voor. Het goede is dat je in alle poulewedstrijden kansen hebt om te winnen.
Het had niet op dat laatste schot aan mogen komen, maar het gebeurde toch.
We spelen met een behoorlijk onervaren ploeg en een interland spelen is toch anders dan een gewone competitiewedstrijd.
Die ervaring kun je alleen opdoen door dit soort wedstrijden te spelen. Dat we ze niet alle vier binnen slepen is erg zuur.’

Van Oostende naar Spanje

Keye heeft een waardevolle, maar ook moeilijke periode achter de rug. De overstap van Oostende naar Palencia was een stap naar zelfstandigheid.
Toen hij op vijftienjarige leeftijd naar de Vlaamse kust vertrok, werd hij opgevangen door de ervaren Dusan Djordjevic.
Van hem leerde hij de kneepjes van het pointguardvak en groeide hij uit tot een vaste waarde bij de Belgische multikampioen.
Palencia was net naar de Spaanse ACB gepromoveerd en Keye kwam daar samen met landgenoten Yannick Franke en Matt Haarms in een uitdagende omgeving terecht.
Omdat er veel verloren werd, werd de sfeer geleidelijk onrustiger.
Keye merkte dat spelen om een kampioenschap een heel andere druk geeft dan vechten tegen degradatie.

De realiteit van topbasketbal

De coach werd ontslagen en ook de selectie veranderde. Orange Lions-teamgenoot Yannick Franke was één van de vertrekkende spelers.
Voor Keye was de situatie aanleiding om zijn rol aan te passen. Zijn team had niet alleen zijn assists nodig; hij moest ook zelf meer voor zijn punten gaan.
Dat lukte prima. Ook werd hij verdedigend steeds sterker.
Als je spelers als Facundo Campazzo van Real Madrid moet verdedigen, word je vanzelf een betere verdediger.
Zijn ontwikkeling viel ook bij andere clubs op. Toen Joventut Badalona zich bij zaakwaarnemer Jan Lugtenburg meldde, was dat een mooi compliment.
Joventut legde hem voor drie jaar vast.

Een moeilijke fase

Toch wist Keye die belofte niet meteen in te lossen. De concurrentie op zijn positie was stevig en hij moest echt met zichzelf aan de slag.
Tot dat moment was hij gewend het merendeel van de minuten te spelen. Nu zat hij opeens vaak op de bank. Dat doet wat met je.
Keye voerde veel gesprekken met Jan Lugtenburg, zijn ouders en zijn broer Boyd. Die zijn allemaal eerlijk en duidelijk en dat is erg waardevol.
‘Ik ben harder gaan werken. Natuurlijk liep ik ook best wel eens te mokken, maar door deze fase als een investering in mijn ontwikkeling te zien, kon ik het goed volhouden.
Waar ik in Oostende Dusan als mentor had, moest ik nu veel zelf doen. Mijn teamgenoten vingen me goed op en ik had vooral veel aan Yannick Kraag.’

Opnieuw beginnen

De mensen bij Joventut prezen zijn instelling en gingen op zoek naar een plek waar hij meer kon spelen. Dat werd Força Lleida.
Daar vond hij weer spelplezier. De sfeer in het team was goed. Toch verloor de ploeg te veel en probeerde men het tij te keren met nieuwe spelers.
Keye belandde opnieuw aan het einde van de bank en zo eindigde het seizoen als een nachtkaars.
Daar merkte hij hoe hard de realiteit van topbasketbal kan zijn. Als je niet levert, lig je eruit. Dat geldt voor coaches en dat geldt voor spelers.
Als een coach onder druk staat, kan dat ook op spelers worden afgewenteld. In het geval van Keye werd hij eigenlijk twee keer op een zijspoor gezet.

Zoeken naar vertrouwen

De grootste uitdaging is om je zelfvertrouwen niet te verliezen. Als je klap op klap te verwerken krijgt, kun je met je ziel onder je arm gaan lopen.
Gelukkig duurde dat bij Keye niet lang. De gesprekken met de mensen om hem heen hielpen daarbij.
Hij keek ook kritisch naar zichzelf en beseft dat hij sommige dingen anders had kunnen aanpakken.
Veel wil hij daar niet over loslaten, maar tussen de regels door merk je dat hij soms best wat minder streng voor zichzelf mag zijn.

De ommekeer

In de zomer keerde hij terug naar Nederland om zich bij de Orange Lions aan te sluiten. In de eerste wedstrijden was duidelijk dat hij nog zoekende was.
Zijn spel oogde minder soepel dan we van hem gewend waren. In de thuiswedstrijd tegen Bulgarije leek er echter iets los te komen.
Hij speelde vrijer en noteerde een double-double van 22 punten en 13 assists. In de drie wedstrijden daarvoor kwam hij in totaal tot 17 punten en 13 assists.

Turkije

Na de interlands vertrok hij weer naar Badalona. Daar was voormalig NBA-speler Ricky Rubio inmiddels een nieuwe concurrent.
Dat verkleinde zijn kansen op speeltijd aanzienlijk.
Nog geen twee weken later vond hij in Turkije een nieuwe club. Büyükçekmece, de voormalige club van Yannick Franke, huurt de Orange Lions-pointguard van Joventut.
Hoewel de ploeg het lastig heeft in de Turkse competitie, staat Keye met kop en schouders bovenaan in de ranglijst van assists.
Hij noteert gemiddeld 13,6 punten en 9,0 assists per wedstrijd.
Hij doet enorm veel ervaring op, zowel binnen als buiten het veld, en dat helpt in zijn verdere ontwikkeling.

Leren van alles wat er gebeurt

De afgelopen jaren ervaart Keye als bijzonder waardevol. De pas 24-jarige speler heeft al in vier verschillende Europese landen gespeeld.
Elk land heeft zijn eigen cultuur en omgangsvormen. België en Nederland zijn al heel verschillend, terwijl men in beide landen Nederlands spreekt.
In Spanje en Turkije is basketbal nog nadrukkelijker onderdeel van het dagelijks leven. In Turkije komt daar een sterk gevoel van trots bij.
Hoe arm of hoe rijk je daar ook bent: de club is je lust en je leven. De fanbase is bloedfanatiek en emoties lopen hoog op.

Vooruitkijken

Keye leert steeds beter met die druk om te gaan en zichzelf niet te verliezen in de verwachtingen die hij zichzelf oplegt.
Dat ontspannen lukt steeds beter. Natuurlijk wil hij nog steeds het maximale uit zichzelf halen, maar die ambitie mag hem niet in de weg gaan zitten.
Hij is dankbaar dat hij een leven als basketballer kan leiden en neemt dat niet voor lief.
Er zijn weinig spelers van zijn leeftijd die al zoveel hebben meegemaakt.
Tegelijkertijd weet hij dat er nog genoeg te verbeteren valt. Daar werkt hij elke dag aan.
Bewuster. En met steeds meer plezier.
Keye hoopt dat hij zich met zijn club alsnog weet te handhaven. Na het seizoen meldt hij zich weer bij Joventut Badalona.
Wat er daarna gebeurt, ziet hij met nieuwsgierigheid tegemoet.

Maar eerst: de lijn omhoog trekken in Turkije.