Youri Fritz: van afscheid van een droom naar een stapel cadeaus op college

Het leven loopt soms anders dan je zelf bedacht had. Niet lang nadat Youri Fritz het spelen bij BAL als serieuze optie zag, kreeg hij opeens een telefoontje. Canisius University, de school van zijn broer Jacco, deed hem een aanbod voor een scholarship. Een mooi en onverwacht cadeau, dat hij als wens in zijn achterhoofd had. Inmiddels heeft Youri vier seizoenen collegebasketbal achter de rug. En heeft hij net te horen gekregen dat hij nog een extra jaar in de VS mag spelen. Weer een mooi cadeau!

Van langer verblijf in Weert naar verrassing uit Buffalo
Na het basketbalseizoen van 2021-22 stapte de toen 18-jarige Youri op het vliegtuig naar Buffalo om zijn broer Jacco te bezoeken. In 10 dagendie hij daar was, kon hij van dichtbij meemaken hoe het leven als collegebasketballer is. Hij deed soms mee aan de onderlinge partijtjes die er werden gespeeld. Hij zag wat van de VS en rook aan iets waar hij in zijn hoofd al grotendeels afscheid van had genomen.
Doordat Youri niet in de nationale jeugdselecties van de Orange Lions had gespeeld, kwam hij niet in beeld van Amerikaanse scholen. Hij had wat speelminuten gekregen in de BNXT, maar dat was niet voldoende om op te vallen.
Youri naderde de beslissing om bij BAL in Weert te blijven en had zich inmiddels ingeschreven bij de Universiteit van Maastricht.
Opeens was daar eind augustus een telefoontje. Youri was net 19 geworden. Reggie Witherspoon, de hoofdcoach van de Canisius Golden Griffins, bood hem een scholarship aan. Hij had een positieve indruk van Youri gekregen toen hij in Buffalo was en wist uit welk nest hij kwam. Zo’n speler kon hij wel gebruiken.
Youri hoefde er niet lang over na te denken en omarmde deze kans. Het onverwachte werd opeens realiteit. Hij mocht naar de VS om daar te gaan basketballen en studeren! Er moesten allerlei formaliteiten geregeld worden. Toen dat achter de rug was, reisde hij op de verjaardag van broer Jacco met een flinke stapel koffers af naar Buffalo. Op reis naar een nieuw leven!

Waardevolle les tijdens vertraging in Dublin
Youri reisde via Dublin en Boston naar Buffalo. Althans: dat was de bedoeling. Door lastige weersomstandigheden strandde hij in Dublin en moest daar 20 uur op het vliegveld wachten. Hij startte een gesprek met lotgenoten Mike en Lizzy. Zij kwamen uit Boston en samen zochten ze naar mogelijkheden om ervoor te zorgen dat ze zo snel mogelijk op hun bestemming konden komen. Mike en Lizzy boden de jonge Nederlander zelfs een slaapplek aan, voor het geval hij niet direct vanuit Boston naar Buffalo door kon reizen.
Youri: “Door dit voorval leerde ik dat ik vaker het initiatief moet nemen om contact met mensen te zoeken. Dat levert je leuke gesprekken op, maar helpt je ook om een band met mensen op te bouwen. Ik kwam twee weken later binnen dan de rest van het team en kende niemand. Ik voelde me vanaf het begin welkom. Natuurlijk kende ik Jacco, maar veel verder kwam ik niet. Ik kreeg een solo kamer toegewezen in de freshman dorms en startte mijn leven in college. Ik bracht mijn les van het vliegveld in Dublin in praktijk en leerde snel meer mensen kennen. Canisius is een relatief kleine school en voelde al vlot als één grote familie. Als ik een tegenslag had, kon ik bij mijn broer terecht, maar ook de coaches waren een vertrouwde plek om op terug te vallen. Je voelde dat zij je niet als speler (middel) zagen om wedstrijden te winnen, maar je echt als mens benaderden. Dat is heel fijn als je in een totaal nieuwe wereld stapt. In het begin had ik de instelling om iedereen te gaan slopen. Maar dan merk je dat het niveau van de medespelers en tegenstanders toch een stukje hoger is dan in Nederland. Dat maakte me nederig en maakte mijn verwachtingen realistischer.”

Triple Dutch bij Golden Griffins
In het eerste jaar van Youri speelde ook de Nederlander Siem Uijtendaal (nu Den Helder Suns) bij de Golden Griffins. “We spraken niet super veel Nederlands met elkaar als we met het team waren, maar doordat je uit hetzelfde land komt, voel je elkaar toch gauw goed aan. Het duurde niet lang voordat ik me echt thuis voelde in Buffalo.”
Youri: “Ik heb mooie herinneringen overgehouden aan mijn eerste jaar. Het moment waarop Siem met 10 rake driepunters in één wedstrijd een nieuw schoolrecord neerzette, was er zo één. Toen we een keer onderweg waren naar een uitwedstrijd, speelde het Nederlands voetbalelftal een interland. We hebben toen onze oranje shirts aangedaan en hadden vlaggen bij ons. Onderweg keken we met zijn drieën de wedstrijd en maakten er een feestje van. Onze Amerikaanse teamgenoten snapten er helemaal niks van maar genoten van ons enthousiasme.
Ik wist dat ik in het eerste seizoen niet veel minuten zou krijgen. Ik kwam vaak in plaats van Jacco in het veld, maar de minuten dat ik samen met Jacco in het veld mocht staan, waren geweldig. Op de training werkte ik mij uit de naad. Als ik mijn broer moest verdedigen, ging daar nog een schepje bovenop.”

Halverwege het seizoen raakte Youri geblesseerd. Hij werd tijdens de training naar de grond gegooid op de aanvalshelft. Het spel ging door en tijdens de volgende aanval gleed Youri precies op diezelfde natte plek uit. Hij had vooral de eerste twee weken veel last van pijn. Hij was veel bij Jacco, die zijn eigen appartement had. Jacco gaf veel steun en die periode heeft de band tussen de broers enorm versterkt. Jacco ging naar de VS toen Youri 14 was. Op die leeftijd is een leeftijdsverschil van drie jaar erg groot. Als je dan zonder elkaar opgroeit, weet je opeens veel minder van elkaar. Nu ze weer bij elkaar waren, maar zonder ouders, bouwden ze samen nieuwe herinneringen en een hele sterke band op.
Youri speelde in 10 wedstrijden nog geen 100 minuten in totaal. Het herstel ging voortvarend en toen Youri na zijn eerste seizoen werd uitgenodigd voor de U20 van de Orange Lions, pakte hij dat met beide handen aan. Dit was een uitstekende manier om weer in vorm te komen en wedstrijden op een competitief niveau te spelen. Na het EK ging hij weer terug naar Buffalo. De Canisius Golden Griffins speelden een aantal oefenwedstrijden in Canada. Daarin merkte Youri dat hij een voorsprong had op zijn teamgenoten. Broer Jacco was overgestapt naar de Hofstra Pride. Ook raakten er twee andere spelers geblesseerd. Daardoor stond Youri bij veel wedstrijden in de basisvijf en kon hij veel minuten maken, zo’n 300 in totaal. Er zat veel talent in het team en zelfs zonder de geblesseerde spelers wisten de Golden Griffins hun seizoensprestatie van 10-20 naar 14-18 te verbeteren.

Van Buffalo naar Boston voor nieuwe uitdaging
Na het seizoen vertrok de 63-jarige coach Reggie Witherspoon en kwam er Jim Christian een nieuwe coach. Dat betekende dat er een andere aanpak zou komen en dat iedere speler weer opnieuw voor zijn plek zou moeten vechten. Deze coach had niet zelf voor Youri gekozen, want die was er al. Het goede seizoen was voor Youri aanleiding om zich in de Transfer Portal te melden. Hij heeft daarover veel met Jacco, hun ouders en coach Witherspoon gesproken. Er bleven twee goede aanbiedingen over en Youri koos voor een overstap naar de Northeastern Huskies, die in de iets hoger aangeschreven CAA spelen. Die school was al bekend, doordat Jacco een visit had afgelegd en daar eerder gesprekken had gevoerd, waarbij hij ook zijn ouders had betrokken. Het contact dat Youri met de coaches en andere mensen had, bevestigde het gevoel en daarmee was de overstap naar Boston een feit. Met de Bostonians Mike en Lizzy, die hij op het vliegveld in Dublin had ontmoet, was het contact niet verwaterd. Die banden werden weer extra aangehaald en zij konden Youri wegwijs maken in zijn nieuwe omgeving. Ook vierde hij bij hen Thanksgiving.

Na twee jaar bij de Huskies kijkt Youri met tevredenheid terug op zijn keuze. Boston is een mooie stad, die het gemakkelijk maakt om een goede balans tussen hard trainen en andere zaken die het leven leuk maken te vinden. In die periode leerde hij ook zijn vriendin Kristina kennen. Zij speelt in het ijshockeyteam van de Huskies. Doordat ze ook serieus is met haar sport, snappen ze elkaar goed in hun ambitie en de waarde van ontspanning. Ze proberen elkaars wedstrijden zoveel mogelijk mee te maken. De ijshockeydames van Northeastern stonden in de Final Four van de NCAA: The Frozen Four. Die werden bij Penn State gespeeld. Dat is zo’n zeven uur rijden. Doordat Youri inmiddels veel mensen had leren kennen, kon hij een lift regelen naar de Frozen Four en kon hij erbij zijn om Kristina en haar team toe te juichen. Zonder de les op het vliegveld van Dublin had hij die kans wellicht niet gehad.
Youri was één van de twee transfers die zich aansloot bij de Huskies. Hij voelde zich uitgedaagd om zich te bewijzen voor zijn nieuwe coaches. Hij stapte enkele malen verkeerd op zijn voet en had daardoor regelmatig last van zijn enkel. Daardoor kwam hij er pas in de laatste wedstrijden echt lekker in. Hij besloot om het grootste deel van de zomerperiode in Boston door te trainen. Hij ging in april even twee weken terug naar Nederland en stapte daarna weer in het vliegtuig naar Boston. Hij werkte daar aan zijn zelfvertrouwen en door zijn gedrevenheid groeide ook het vertrouwen van zijn coaches.

Youri: “In mijn freshmanjaar bij Canisius voelde ik me heel onwennig en speelde ik vooral ten dienste van mijn medespelers. Ik sta nu met veel meer vertrouwen in het veld en voel me vrij om op maximale snelheid mijn acties te maken. Daardoor kom ik veel meer in een flow. Als senior krijg ik veel meer speeltijd en groeien daardoor ook mijn cijfers. Wel heb ik best last gehad van een knieblessure. Ik heb daarmee doorgespeeld, omdat ik in mijn laatste jaar iets wilde teruggeven aan Northeastern. Tegen UNC Wilmington (8/1/26) had ik mijn beste wedstrijd. We verloren weliswaar, maar ik had 21 punten. Zoveel punten had ik nog nooit gemaakt in de VS. Tijdens de volgende wedstrijd tegen Towson botste iemand tegen mijn gevoelige knie en speelde ik maar 2 minuten. Daar heb ik wel even van moeten herstellen. In overleg met de medische staf heb ik door de pijn heen gespeeld. Met twee double doubles (punten/rebounds) in de tweede helft van februari onderstreepte ik mijn groei. Ik voelde me sterk, comfortabel en zat lekker in een flow, maar ik had mijn seizoen graag op mijn top afgerond. Dat is niet helemaal gelukt.”

One more year!
Na het seizoen werd Youri verrast met een mooi cadeau. Na een lange en taaie procedure, waarin Canisius veel werk verrichtte, kreeg hij zijn eerste jaar ‘terug’ van de NCAA. Daardoor mag hij nog een extra jaar basketballen. Hij heeft zich inmiddels gemeld in de Transfer Portal, maar sluit zeker niet uit dat hij bij de Huskies blijft. Het gaat hem namelijk niet om het NIL-geld dat hij kan verdienen, maar vooral om een plek te vinden waar hij nog een extra stap in zijn ontwikkeling kan maken.

Deze zomer gaat hij terug naar Nederland en en start workouts in Nederland. Hij wil daar aan zijn schot en zijn kracht werken, zonder dat hij zijn snelheid verliest. Het lijkt hem leuk om al die spelers te ontmoeten die ook even terug in Nederland zijn. Natuurlijk hoopt hij dat hij ook een aantal mooie wedstrijden mag gaan spelen.
Het belangrijkste van alles is dat hij weer even in een vertrouwde omgeving kan zijn, nadat hij lang is weg geweest. Hij wil samen met zijn vriendin Kristina ook wat gaan rondreizen. Dat maakt hem fysiek en geestelijk helemaal klaar voor de nieuwe uitdaging die komend seizoen voor hem in het verschiet ligt.