Yannick Franke – 01

Het is inmiddels al weer een paar weken geleden dat Yannick Franke zich met de Orange Lions voor Eurobasket 2022 plaatste. Kort na de kwalificatieronde van eind november verhuisde hij van Nancy in de Pro-B, het tweede niveau van Frankrijk, naar het hoogste niveau van Polen. In de drie wedstrijden die hij vlak daarna met zijn nieuwe team Start Lublin in de Champions League speelde kwam hij gemiddeld tot maar liefst 17,0 punten in 27,7 minuten. Dat is toch een behoorlijke prestatie op het hoogste FIBA niveau voor clubteams. Oud Landstede Hammers-speler Sherron Dorsey Walker was in die serie van 6 wedstrijden de enige teamgenoot die hem overtrof in de Ranking, een combinatiegetal van alle statistieken. Sherron had 12,7, terwijl Yannick tot 10,5 kwam.
Ook in de competitie deed Yannick het behoorlijk; in de eerste 11 wedstrijden kwam hij ruim boven de 10 punten gemiddeld. Jammer genoeg speelde hij de laatste 3 wedstrijden nauwelijks. En dan te bedenken dat hij hiervoor gemiddeld 24,5 minuten speelde en daarin gemiddeld 12,6 punten maakte. Daarmee benadert hij het aantal punten van de 3 spelers die in de top 3 van het puntengemiddelde van zijn team zitten.
Je kunt dus zeker niet zeggen dat Yannick het slecht doet.
Lublin trok rond de laatste kwalificatiereeks voor Eurobasket 2022 nog enkele nieuwe spelers aan. Sindsdien maakt zijn coach nauwelijks aanspraak meer op zijn kwaliteiten. Wellicht om de nieuwe spelers zoveel mogelijk speeltijd te geven voordat de play offs beginnen en ze ingepast moeten worden. Laten we maar hopen dat dat de reden is. Franke kon het me dit op het moment van spreken nog niet vertellen.

Naarmate het gesprek vorderde werd mij steeds duidelijker dat het leven van een professioneel basketballer lang niet altijd een strak geplaveide weg is. Sterker nog: de weg van Franke is eerder een flink hobbelige weg van pieken en dalen.
Echter blijkt hij steeds weer op een hogere piek te bereiken. Met één heel zekere in 2022: Eurobasket 2022.

Voor een speler van 24 jaar oud heeft Franke al een behoorlijke rij clubs op zijn c.v.. Waar de spelers die van college afkomen meestal rond de 22 jaar oud zijn, startte zijn professionele loopbaan al veel eerder. Dat beeld trok mijn aandacht. Omdat ik dit ‘loopbaanpad’ weer heel anders vond dan ik in de gesprekken met Kenan Sarvan (NCAA D1 Coppin State) en Yannick Kraag (Jeugdopleiding Joventut Badalona) waarnam.
Eén ding wordt enorm duidelijk: je kunt je basketbaltalent via verschillende paden ontwikkelen.
Juist dat is voor jongens en meisjes die een droom hebben om profbasketballer willen worden enorm leerzaam. Net zoals voor hun coaches die ze daarmee een eerlijk en breed beeld kunnen geven. Bij ieder talent past weer een ander pad.

Yannick Franke startte op 3,5 jarige leeftijd met basketbal. Zijn vader Rolf speelde ook al eredivisie bij clubs als Den Helder, Den Bosch en Apollo Amsterdam en 60 keer in het Nederlands team. Ook opa Wim haalde 47 keer het Nederlands team. Basketbal is hem dus met de paplepel in gegeven. Yannick speelde al in het Oranje U16 en staat op het punt zijn vader voorbij te gaan (58).
In die periode speelde hij bij het Amsterdamse Harlem Lakers, dat naast Lokomotief Rijswijk tot de clubs met de betere jeugdopleidingen van Nederland behoorde.
Yannick vertelt: ‘Ik zie een parallel van mijn relatie met mijn vader met die van Max en Jos Verstappen. Mijn vader vroeg me eens wat ik nou echt wilde met basketbal. Ik was duidelijk: prof worden. Mijn vader besloot om me daarmee te helpen. Hij had veel zaken zelf uit moeten vinden en wilde die ervaring met mij delen. Daardoor kon ik mij sneller ontwikkelen. Qua karakter zijn wij echt anders en dat gaf nog wel eens wat wrijving, maar ook dat heeft mij enorm gevormd. Nu ik niet meer in Nederland speel, is mijn vader wat minder in beeld. Toch bellen we nog wekelijks met elkaar. Doordat wij elkaar zo goed kennen helpt dat enorm. Zeker omdat hij altijd eerlijk is. We weten goed wat we aan elkaar hebben.’

Voor Yannick staat vanaf dat moment één belangrijk doel voortdurend centraal: minuten maken. Want alleen met wedstrijden spelen word je sneller beter. Dus als je niet speelt, dan moet je dat oplossen.
Na Harlem Lakers vertrok hij op zijn 16e naar Leiden. Hij startte in de U20, maar werd al gauw werd hij door de heren 2-coach Burhan Alibegovic bij het team gehad. Het werd behoorlijk duidelijk dat verdediging verbetering vatbaar was. Ook de momenten in de kleedkamer staan hem nog bij, want hij kreeg nog wel eens een veeg uit te pan van de oudere spelers. Zijn ouders begonnen de wedstrijden op te nemen en beelden liegen niet. Er was geen escape meer mogelijk; er was nog veel werk nodig.
Daarna kreeg Yannick de kans om in het eerste van Leiden te gaan spelen om halverwege het seizoen naar Rotterdam te verhuizen om minuten te maken. Het eerste doel was om in Nederland te slagen en daarna elders in Europa door te groeien in zijn loopbaan. Dat was een pittige periode. Yannick ging naar school in Leiden, woonde in Haarlem en moest voor het basketbal naar Rotterdam. Het klopte logistiek helemaal, totdat Yannick zijn moeder ziek werd en daardoor niet meer als taxichauffeur kon helpen. Yannick moest voor het eerst van zijn leven met het openbaar vervoer en dat was een zoekplaatje. Hij pakte wel eens per ongeluk de verkeerde trein of bus en gaandeweg leerde hij ook hoe hij handig met zijn budget om kon gaan door slim met de OV-kaart om te gaan. In Rotterdam had hij eerst Ferry Steenmetz en later Armand Solomon als coach. Solomon was meer een manager dan een coach en gaf Yannick veel vertrouwen. Dat werkte goed gezien het behalen van de titel van topscorer en Most Improved Player van de DBL in het seizoen 2014/15.
Het jaar daarop verdiende hij daarmee een contract in Groningen. Dat is toch de top van Nederland. Persoonlijk ging het prima, maar Donar verloor te veel. Daardoor kwam Erik Braal onder druk te staan en koos hij voor meer zekerheid via ervaren en Amerikaanse spelers. Braal kon niet meer dan 10 minuten per wedstrijd garanderen. Door die daling van het aantal minuten begon het motto ‘minuten maken om te blijven ontwikkelen’ weer op te spelen.

Zo kwam de toen 19-jarige guard in Finland terecht. Daar kwam hij bij een club Bisons in Loimaa, waar men niet veel geld had en Finland is echt wel ver weg. Maar doordat hij ook VTB-league kon spelen deed hij ook ervaring op tegen topteams uit o.a. Rusland, Tsjechië, Wit-Rusland en Letland. Gemiddeld kwam hij op rond de 25 minuten per wedstrijd, in de VTB zelfs iets meer. Alleen het dorpje had nog geen 15.000 inwoners. In zijn eerste keer in het buitenland, waarbij er naast trainen en wedstrijden niet veel meer te doen was, voelde Yannick zich eenzaam. Hij vloog zelfs wel eens heen en weer naar Nederland om even zijn eigen mensen om zich heen te hebben en op te laden.
In het volgende seizoen 16/17 landde hij in Griekenland. Eerst bij Promitheas Patras, waar hij al na 3 weken opzij werd gezet en vervolgens via bemiddeling van Geert Hammink bij AEK Athene terecht kwam. De coach wist daar echter niet van zijn komst, waardoor hij geen ruimte gaf om te trainen en te spelen. Voordat de competitie startte verhuisde hij naar het Kroatische Zadar. Daar wachtte de volgende uitdaging, want de club bleek het salaris niet te betalen en later met een –voor Nederlanders- creatieve regeling te komen. Later werd duidelijk dat dit in Kroatië wat gangbaarder was. Het bleef bij 13 wedstrijden.
Het seizoen daarop speelde hij een tweetal solide seizoenen op het hoogste niveau in Italië en in Litouwen. In Italië werd hij gecoached door de huidige bondscoach Maurizio Buscaglia bij Trento en speelde gemiddeld net geen 10 minuten. Wel speelde hij Eurocup waarin hij het goed deed. In Litouwen speelde hij Bij Pieno Zvaigzdes ruim 28 minuten met gemiddeld 14, 3 punten in 29 wedstrijden. (Noot: op 27 maart 2021 maakte hij zijn return bij deze club en stond in de 2e wedstrijd al direct met 37 minuten het langst in het veld van heel zijn team)

Vorig jaar volgde de Hamburg Towers in de Duitse BBL. Ook geen beroerde competitie, waarin hij ruim 20 minuten gemiddeld maakte en 13,2 punten scoorde. Hij had daar kunnen blijven, maar de club zou er financieel een stuk slechter voor staan. Door Corona eindigde het seizoen op een vreemde manier en werd het een vreemde zomer op de transfermarkt
Dit seizoen startte daarom dus in de Franse Pro-B bij het ambitieuze Nancy. Die club wilde omhoog en de mensen in de organisatie waren echt prettig in de omgang. Het basketbal in de Pro B was echter chaotisch en moeilijk om aan te wennen. Ook merkte hij dat hij o.a. door een rugblessure niet fit genoeg was.. Toen hij terug uit de Turkse kwalificatiebubbel kwam, waarin hij goed had gespeeld, knapte er iets. De coach eiste dat hij binnen 24 uur na vertrek uit Turkije op de training zou zijn. En dan moest Yannick eerst nog in Nederland landen en dan naar Nancy rijden. Daarnaast toonde hij geen enkele interesse in Yannicks prestaties. Dat was geen goed teken. Gelukkig kwam daarna snel Start Lublin om de hoek.

Als je alles op een rijtje zet wordt duidelijk dat je behoorlijk voor jezelf op moet komen om er voor te zorgen dat je je kunt ontwikkelen. Om al vanaf je 19ein het buitenland te zitten is natuurlijk een verrijkende ervaring, maar je kunt jezelf ook soms tegenkomen. Als je bijvoorbeeld minder speelt of opeens je speeltijd ziet slinken of opeens blijkt dat er geen geld meer is.
Dan word je behoorlijk op de proef gesteld.
Gelukkig zien we Yannick Franke iedere keer weer beter worden. De prestaties in de Champions League en met de Orange Lions liegen er niet om. En we hebben nog ruim 1 seizoen voordat Eurobasket 2022 start. Dat belooft wat!

In de al stevige loopbaan van inmiddels 8 seizoenen, bijna altijd op het hoogste niveau in het land waar hij speelde heeft hij al een paar belangrijke lessen gehad. Een deel is hierboven te lezen.

Andere lessen:

• Doe het in de minuten die je hebt. (Buscaglia, Coach Trento) Je moet direct ‘aan’ staan.
• Als je wilt spelen moet je zorgen dat ik je nodig heb. (Van Helfteren, Coach Orange Lions)
• Volwassen worden en begrijpen dat het een business is. Het ligt niet altijd aan jouw capaciteiten dat je niet speelt. Maar als een medespeler een veelvoud van jouw salaris krijgt, wordt er soms druk gevoeld om hem meer te laten spelen.
• In een puur basketballand als Litouwen goed spelen is een bevestiging van mijn mogelijkheden.
• Ga je nooit als slachtoffer gedragen, maar wees pro-actief in het oplossen van de situatie en kom voor jezelf op.
• Mijn ideale coach is iemand die mij het vertrouwen geeft en de geestelijke ruimte om ontspannen te laten zien wat ik kan bijdragen.
• Ik mag nog constanter worden in mijn prestaties.