Dylan van Eyck – Sassari, okt 2023

Dylan van Eyck start tweede profjaar in wachtkamer op niveau
In april 2022 speelde Dylan van Eyck zijn laatste wedstrijd voor de Iona Gaels en de vermaarde Rick Pitino.
Ongeveer anderhalf jaar later heeft hij een aantal waardevolle nieuwe ervaringen in zijn bagage gestopt. Het ging niet altijd van een leien dakje, maar dat kan ook niet. Ook al wordt je geduld af en toe op de proef gesteld. Ook daar is een waardevolle les uit te leren, die je later weer van pas komt.
Vlak voordat Dylan uit de VS in Nederland arriveerde nam hij nog deel aan een 3x3U-toernooi voor Collegespelers. Daar heb ik in een eerder interviewverslag al over geschreven. Vervolgens begon de zoektocht naar een eerste profclub.
Start in Italiaanse Serie A2
Dylan startte het seizoen in Italië. Hij kwam bij Chiusu in Toscane, op het tweede niveau van Italië, terecht. Hij maakte al snel kennis met de harde lessen van het profbasketbal. Zijn club verloor de eerste vijf wedstrijden en daarmee begon de situatie te wankelen. Dylan: ‘We verloren in die periode van de uiteindelijke top 3. Dat was dus geen schande, maar het bestuur zocht naar een doorbraak. De coach zag mijn toegevoegde waarde als teamspeler. Ik ben immers van het type ‘glueguy’ en zorg ervoor dat het teamspel tot zijn recht komt. Maar het bestuur vond het toch belangrijk om een scorer te halen en daarmee kwam mijn plek op de tocht te staan. De club heeft me vervolgens alle mogelijkheden gegeven om te blijven trainen en in shape te blijven. Als er dan een andere club aanklopte, kon ik direct instappen. In de tussentijd stond ik ook voor de Orange Lions in het veld tegen Spanje.’Chiusi won 40% van hun wedstrijden.
Na begin november zijn laatste wedstrijd in Italië te hebben gespeeld, mocht hij op 1 februari voor het eerst het shirt aantrekken voor Juaristi. De Baskische ploeg verkeerde in degradatienood. Dylan startte daar tegelijkertijd met Kai Edwards. De 5-11 winst/verliesverhouding was net niet genoeg voor lijfsbehoud in de LEB Oro, maar wel beter dan de 3-23 voor hun komst.
Vol zomerprogramma in 3×3 en 5-5
Nadat Dylan op vakantie was geweest, klopte hij op de deur van het 3×3-programma van de NBB.
Hij nam deel aan een aantal toernooien in het buitenland en dat gaf hem de kans om onder wedstrijddruk te werken aan zijn ontwikkeling. Je krijgt vaker de bal, je kunt je niet veroorloven een zwakke schakel te zijn in zowel de verdediging als de aanval. En je moet in korte tijd beslissingen nemen.
Zo had hij een goed georganiseerde offseasonperiode, waarin hij aan zijn ontwikkeling kon werken.
Het werd nog mooier toen hij ook met het 5×5-programma van de Orange Lions mee mocht doen. Dat vergrootte zijn kans om op een internationaal podium te spelen. Door het voorgaande seizoen waren zijn verwachtingen niet zo groot, maar werd hij toch opgenomen in de selectie die ons land op het pré-OKT in Istanbul vertegenwoordigde. Bondscoach Arik Shivek was heel duidelijk tegen zijn spelers over zijn verwachtingen. Dylan zijn taak was om allerlei dingen te doen die wel bijdragen aan het teamresultaat, maar niet op het statsheet komen. Die rol kende hij nog van zijn periode onder Pitino. Net als de duidelijke manier van werken van de coach.
Dylan: ‘Ik speel met veel emotie en heb geprobeerd veel energie te brengen. Dat betekent dat je de armen uit je mouwen steekt, maar ook dat je veel aandacht geeft aan de communicatie binnen en buiten het veld. Ook moest ik betrouwbaar zijn en dus geen gekke dingen doen. Als spelers kennen we elkaar vrij goed. We zijn van dezelfde generatie, maar hebben nog niet veel samen gespeeld. Ik gamede in de VS regelmatig met Tristan Enaruna (Cleveland State Vikings) en Siem Uijtendaal (Canisius Golden Griffins). Het was voor Tris en mij de eerste keer dat we samen op het veld stonden.’
Tijdens het toernooi in Istanbul was duidelijk te zien dat er een goede chemie was met Yannick Franke. Dylan: ‘Yannick is een flink aantal stappen verder in zijn carrière dan ik. Je kunt hem een veteraan noemen, als je naar zijn ervaring kijkt. Toch schelen we maar 2 jaar in leeftijd.’
In de eerste week met de 5×5 maakte Dylan nog één uitstap met de 3×3.
De oefenwedstrijden tegen Polen en Israël maakten duidelijk dat het team tot veel in staat was als ze goed samenwerken. Beide tegenstanders speelden met spelers uit de NBA en Euroleague. Het werden stuk voor stuk close games. De Lions wonnen een keer tegen Polen en de wedstrijd tegen Israël moest vlak voor tijd worden gestopt. Ook daar was winst een reëel resultaat.
Dat maakte het vertrouwen in een succesvol toernooi groot.
De wedstrijd tegen Zweden had voor Dylan een speciaal tintje. Hun pointguard Barra Njie is een goede vriend. De Orange Lions hadden lang geen vat op de Zweedse guards en Zweden leek ruim te winnen. Onze jongens toonden veerkracht en kwamen helemaal terug. Het bleek net niet genoeg en we verloren met 89-91. De wedstrijd tegen België was echt een ding. Het duel van de Lage Landen geeft altijd iets meer spanning. De Orange Lions kwamen op een ruime voorsprong, maar toch kwam België helemaal langszij. Charlon Kloof wist de wedstrijd alsnog in Nederlands voordeel te beslissen met een heerlijke drive. Daarmee was niet alleen de Nederlandse eer gered. De derby werd ook nog eens gewonnen en de kansen op de halve finale waren nog niet geheel verdwenen.
De wedstrijd tegen Kroatië bleek een mooie afsluiter, want de Zweden wonnen van België en gingen met twee overwinningen door. Kroatie nam de wedstrijd serieus en Dario Saric, Ivica Zubac en hun mannen moesten alle zeilen bijzetten. Nederland bleef lang in de wedstrijd en werd op een veel kleinere nederlaag getrakteerd dan België en Zweden. Het werd 89-81.
Zo sta je op het tweede niveau van Italië en Spanje te spelen en zo sta je opeens tussen de NBA- en Euroleaguespelers met een stelletje jonge gasten.
In die wedstrijd bleek maar weer wat de potentie is van de Orange Lions. Hier kunnen we op doorbouwen. In het team heeft Dylan geen pikorde gevoeld. Charlon en Yannick hebben natuurlijk de meeste ervaring om te delen. In ons team was voor iedereen hun rol duidelijk. Yannick toonde ook buiten het veld voorbeeldgedrag met zijn werkethiek en gedrevenheid. We zijn er echt om elkaar beter te maken en te groeien.
We zijn echt flink bezig geweest met het zo goed mogelijk afstemmen van ieders rol. Ook tussen Shivek en Franke was de communicatie wel eens scherp en kortaf. Hoe hoog je ook speelt, je kunt altijd beter. En de situatie bij je club is nooit hetzelfde als bij je land. Dus is het voor iedereen zoeken naar de beste balans en afstemming.
Dylan: ‘We zijn echter professionals en snappen dat dit gebeurt om onze potentie zoveel mogelik naar boven te halen. Je hebt in een basketbalwedstrijd weinig tijd om een heel gesprek te voeren, dus moet het kort en duidelijk. Dus hoe dat ook van een afstand lijkt, we kunnen daar met zijn allen uitstekend mee omgaan. Het helpt om elkaar steeds beter te begrijpen en op elkaar afgestemd te raken.
Spelen met de Orange Lions voelt dan ook echt als thuis komen. Op deze manier wil ik er nog een behoorlijke tijd bij horen.
Voorbereiden bij Sassari op Sardinië
Op het moment dat we elkaar spreken verblijft Dylan op Sardinië. Hij heeft daar 2 weken met Sassari meegespeeld in de voorbereiding op het seizoen in de Serie A. Deze club kwam afgelopen seizoen tot de halve finale van de play-offs.
Door een blessure zocht men een speler op de 3-positie die competitief genoeg was om de trainingen scherp te houden. Hij stond daardoor tegenover Alfonzo McKinnie te spelen. Dat is een speler die al bij vijf clubs in de NBA heeft gespeeld. Dat vraagt het uiterste van Dylan en helpt hem om in shape te zijn. Ook speelde mee met enkele wedstrijden in de voorbereiding. Daar zaten Hapoel Jerusalem en Peristeri, met de grote Vassilis Spanoulis, bij. Hij sloeg daar zeker geen gek figuur en zijn coach Bucchi gaf hem de kans om bij Sassari te blijven totdat een andere club zich meldt. De gemeenschap in Sassari ademt basketbal. Het is op Sardinië dan ook prima vertoeven en op de trainingen houdt hij zich op het juiste niveau om bij zijn volgende club zo snel mogelijk een echte versterking te kunnen zijn. We gaan zien waar Dylan uiteindelijk terecht komt.
