Franke kiest voor EuroCup: ‘Ik wil weten waar mijn plafond ligt’

Na 2,5 jaar in de hoogste Turkse competitie vertrekt Yannick Franke naar het Litouwse Neptunas Klaipeda. Daarmee gaat hij terug naar de competitie waar hij het hele seizoen 2018/19 en het staartje van 2020/21 bij Pieno Zvaigzdes speelde.
De inmiddels 30-jarige shooting guard van de Orange Lions mag met recht één van de meest ervaren basketballers van Nederland worden genoemd. Zijn overstap naar Litouwen is niet alleen een nieuwe club, maar ook een volgende stap in zijn zoektocht naar het hoogste niveau waarop hij zich kan meten.

Franke kwam in februari 2023 over van Palencia naar het in degradatienood verkerende Buyukcekmece. Hij speelde de laatste tien wedstrijden van het seizoen en droeg eraan bij dat de club nog bijna de play-offs haalde. Franke bleef het daaropvolgende seizoen bij de club, waarvan de thuishal in een buitenwijk van Istanbul staat. Na een taaie 1-8-start kwam het team op gang en wist het zich alsnog voor de play-ins te plaatsen. Franke groeide uit tot één van de topscorers van de competitie.
Coach Ozhan Civgin verdiende met deze ontwikkeling een contract bij Petkimspor, dat in Aliaga, nabij de badplaats Izmir speelt. Niet lang daarna verhuisde ook Yannick naar dezelfde club. Daarmee werd het ‘mierennest’ Istanbul verruild voor een meer ontspannen omgeving. Franke en zijn partner Nienke waren halverwege het seizoen de trotse ouders van een zoon geworden. In Izmir was er meer vrijheid om met het jonge gezin naar buiten te gaan en te genieten van het aangename weer.

De overstap naar Petkimspor betekende ook dat Franke zich kon laten zien in de FIBA Europe Cup. Waar de club het in de Turkse competitie lastig had en de degradatiestreep steeds dichterbij kwam, presteerde het internationaal juist uitstekend. Petkimspor bereikte via een tweede plaats in de tweede groepsfase zelfs de kwartfinales, waarin uiteindelijk kampioen Bilbao te sterk bleek.
Franke eindigde met gemiddeld 18,0 punten als tweede op de topscorerslijst van de Europe Cup en kreeg, net als Emmanuel Nzekwesi en oud-NBA’er Patrick Beverley, een eervolle vermelding. Daarmee gaf hij een stevig visitekaartje af.

In beeld bij Partizan
Tijdens het seizoen kwam hij zelfs even in beeld bij EuroLeague-deelnemer Partizan Belgrado. Franke: “Soms moeten dingen net even je kant opvallen. In de competitie speelde ik gemiddeld rond de dertig minuten per wedstrijd. Met mijn prestaties in de Europe Cup onderstreepte ik mijn kwaliteiten nog maar eens. Om een voor mij onverklaarbare reden speelde ik opeens drie competitiewedstrijden gemiddeld maar zeventien minuten. Een Turkse speler van mijn team kwam op mijn plek te staan, terwijl hij daarvoor nauwelijks in beeld leek. Tot op de dag van vandaag heb ik daar nog geen antwoord op. Ik dacht dat ik best een goede relatie had met mijn coach, maar eens te meer blijkt basketbal gewoon business te zijn.”

De belangstelling van Partizan ebde weer weg. Toch was dit al de tweede keer dat Franke de interesse van een EuroLeague-club had gewekt. Hij had opnieuw laten zien dat hij ook op Europees niveau een verschil kon maken. Daardoor voelde hij dat het tijd was voor een avontuur op een hogere étage van het internationale basketbal.
Hij wisselde zijn gedachten uit met zijn agent van Tangram Sports en inmiddels goede vriend Christos Lazarou over zijn volgende stap. Tegelijkertijd werd duidelijk dat zijn marktwaarde groeide. Steeds meer gerenommeerde agentschappen benaderden hem. Toch koos Franke ervoor om bij Tangram te blijven.

Bewuste keuze tussen ambitie en salaris
Franke: “Ik heb inmiddels behoorlijk wat verschillende spelers gesproken over hun keuzes op het vlak van clubs en agenten. Je ziet ook spelers die vooral voor het geld naar een bepaalde club verhuizen. Dat ze dan een keer op het tweede niveau van bijvoorbeeld Duitsland zullen spelen, maakt ze dan niet zoveel uit. Zeker als een agent hun het vertrouwen geeft dat dit op dat moment de beste keuze is voor de speler. Ik heb zoiets zelf ook wel eens gehad. Mijn agent heeft dat later aan mij toegegeven. Inmiddels kennen we elkaar heel goed en vertrouwen we elkaar door en door.”
Niet iedere topsporter kiest uiteindelijk voor de best betalende optie. Dat geldt niet alleen in het basketbal. We spreken kort over de transfer van de 24-jarige Nederlandse voetbalinternational Crysencio Summerville naar Saudi-Arabië. Een keuze die hem in één klap financieel onafhankelijk maakt, maar waarbij de vraag blijft wat dit betekent voor zijn sportieve ontwikkeling.

Franke: “Ik heb die keuze deze zomer ook moeten maken. Ik had een aanbod waar ik heel veel meer had kunnen verdienen dan bij Neptunas. Maar het is voor mij niet het juiste moment. Ik wil er eerst achter komen waar mijn plafond als speler hangt. Komend seizoen kan ik ervaring opdoen in de EuroCup, op het tweede niveau van Europa. Er zijn dan nog maar achttien ploegen die in de hoger aangeschreven EuroLeague spelen. Het niveau van de Litouwse competitie staat zeker minder hoog aangeschreven dan dat van Turkije. De Eurocup is echter een geweldige platform om mij te meten en testen tegen andere goede teams in Europa.”

Debuteren in EuroCup
De keuze voor Neptunas betekent bovendien veel meer dan alleen een andere competitie. Na twee jaar in de warmte van de Turkse westkust verruilt het gezin Franke de stranden en het mediterrane klimaat van Izmir voor Klaipeda, aan de Baltische Zee. De winters zijn er langer en donkerder, de temperaturen liggen aanzienlijk lager en Litouwen staat bekend als een land waar de donkere maanden hun weerslag kunnen hebben op het dagelijks leven. Voor het jonge gezin wordt het in veel opzichten een compleet andere leefomgeving.
De EuroCup bestaat uit 32 clubs en behoort, achter de EuroLeague, tot het hoogste niveau van het Europese clubbasketbal. Voor Franke biedt deze competitie de kans om te laten zien dat hij ook op dit niveau een gevaarlijke scorer kan zijn.

In Turkije heeft hij laten zien dat hij met scherp kan schieten. Daardoor gingen tegenstanders hem steeds meer aandacht geven en mocht zijn directe verdediger soms geen help meer geven. Franke leerde daar steeds beter mee omgaan. Dat zit soms in grote, maar vaker nog in kleine dingen. Zo werkte hij de afgelopen jaren aan zijn fysieke kracht en zijn schot van middellange afstand. Maar ook aan details, zoals het op het juiste moment wegduwen van een arm of hand, waardoor een verdediger nét uit positie is voordat hij vrij moet komen voor een schot.

Hij ontwikkelt zich nog altijd. En dat is volgens hem ook noodzakelijk. Hoe hoger het niveau, hoe belangrijker de details worden. Jard Schuit helpt hem daarbij op basketbaltechnisch gebied, terwijl Leslie Pangemanan zich richt op kracht en motoriek.

We komen kort te spreken over de Orange Lions.

Franke: “Ik heb nu enkele keren afgezegd voor een interlandperiode. Ik snap best wel dat dat voor teamgenoten en allerlei andere mensen een teleurstelling is. Ik heb echter ook mijn eigen carrière te ontwikkelen en mijn gezin te onderhouden. Ik moet daarin keuzes maken en dat is niet altijd leuk, maar wel nodig. Als ik interlands speel in de zomer, kan ik niet schaven aan mijn ontwikkeling. Maar als ik dat niet doe, kan ik niet die speler worden die iets extra’s te bieden heeft in de toekomst van de Orange Lions. Wat dat betreft is het lastig om het in de ogen van de Nederlandse basketbalvolgers goed te doen. Maar ik speel al een aantal jaren op een steeds hoger niveau, dus zal er iets goed gaan.” (glimlachend)

Internationaal topbasketbal is meer dan NBA
Nog geen week voor ons gesprek besteedde de NOS uitgebreid aandacht aan de Nederlanders die inmiddels een plek bij een NBA-organisatie hebben bemachtigd.

Franke: “Het is natuurlijk enorm gaaf dat die gasten steeds dichter bij hun droom komen. Het contract van Quinten is echt serieus. Kennelijk is NBA het codewoord voor de Nederlandse media om onze spelers serieus te nemen. Daar ligt wat mij betreft ook een taak voor de NBB. Er zijn met spelers als Keye, Kraag en ik echt een aantal spelers die al serieuze prestaties hebben neergezet. Kraag speelde ook al EuroCup met Badalona, maar dat werd door de Nederlandse media nauwelijks gezien. Als je een serieuze rol krijgt bij een NBA-team snap ik heel goed dat de NOS daar aandacht aan besteedt. Maar het niveau van de G League doet echt onder voor dat van de EuroLeague, de EuroCup en minimaal de bovenste helft van de competities in Spanje, Italië en Turkije. Nederlandse spelers zetten in Europa steeds meer stappen richting dat niveau. Dat mag in Nederland echt wel wat meer gezien worden.”

Eind augustus sluit Franke weer aan bij de Orange Lions voor de tweede ronde van de WK-kwalificatie. Dan wacht een uitwedstrijd tegen wereldkampioen Duitsland en een thuiswedstrijd in Almere tegen Kroatië. Voor beide tegenstanders geldt dat zij kunnen beschikken over een groot aantal NBA- en EuroLeague-spelers. Franke hoopt dat Nederland met een sterke selectie die Europese topteams het zo lastig mogelijk kan maken.