Jesse Edwards – Melbourne United, juli 2025

Edwards’ Achtbaan maakt tussenstop in Melbourne

De Amsterdammer Jesse Edwards leek deze zomer in een rechte lijn op weg naar een plek bij de Minnesota Timberwolves. Toch speelt hij nu bij het Australische Melbourne United en nam zijn achtbaan een verrassende bocht.

Die achtbaan had al wat bochten genomen, zoals de plotselinge coachwisseling bij West Virginia en de deelname aan de Draft Combine. De rit kreeg een vervolg toen hij nog geen vijf minuten na de NBA Draft 2024 een two-way contract aangeboden kreeg. En voor hij het wist, zat hij in het vliegtuig naar Minneapolis.

In Nederland groeide ondertussen de aandacht. Jesse’s gezicht verscheen steeds vaker in de media, en Omroep Zwart wijdde zelfs een hele documentaire aan zijn verhaal. Niet vreemd: het Nederlandse basketbal had ineens een nieuw gezicht in de NBA, en dat voelde als iets groots. Afgelopen zomer kwam daar een mooi verhaal in Helden Magazine bij.

Na de NBA Summer League sloot Jesse aan bij de Iowa Wolves, het G-League-team van Minnesota. Daar maakte hij maand na maand stappen. Zijn cijfers – 11,9 punten en 7,6 rebounds gemiddeld – vertelden maar een deel van het verhaal. Wie hem zag spelen, zag vooral hoe comfortabel hij werd onder het bord: rustiger, slimmer, sterker.

In maart 2025 kreeg hij zijn eerste minuten in de NBA. Eerst tegen de Phoenix Suns, daarna tegen de Philadelphia 76ers. Twee korte optredens, maar genoeg om even te ruiken aan die wereld. Daarna weer terug naar Iowa, waar hij bleef groeien. Zijn spel leverde hem na het seizoen een plek op in de play-offselectie van de Timberwolves. Hij trainde mee, keek de wedstrijden van dichtbij en mocht in de Western Conference Finals zelfs zijn eerste seconden spelen.

Na de uitschakeling in mei bleef hij nog even in Minneapolis om door te trainen. In juni landde hij bij zijn familie in Nederland en vroeg hij zijn vriendin Quirine ten huwelijk. Midden in al die drukte een moment van rust en verbinding.

Op 30 juni kwam het bericht dat hij opnieuw een two-way qualifying contract had getekend bij Minnesota. Alles wees op een vervolg van het avontuur. Tijdens de NBA Summer League in Las Vegas zag ik hem zelf spelen. Coach Kevin Hanson verdeelde de speeltijd tussen Jesse en twee jonge nieuwkomers, Joel Beringer en Rocco Zikarsky, maar Jesse oogde het meest volwassen. Tijdens de 89-73-winst tegen de Detroit Pistons was Jesse met +21 in nog geen 15 minuten van grote waarde, zonder opvallende persoonlijke statistieken.

Later die week aten we samen – Jesse, Quirine, Tristan Enaruna, Malevy Leons en ik. Hij sprak met vertrouwen over het komende seizoen. In de laatste wedstrijd tegen Houston Rockets liet hij nog één keer zien wat hij in huis heeft: 18 punten, 8 rebounds, 4 blocks, en een +13, het hoogste van het team.

Daarna was het tijd voor ademhalen. Jesse en Quirine vertrokken naar Jamaica voor een welverdiende vakantie. Even geen vliegtuigen, geen trainingsschema’s, geen interviews. Maar lang duurde die rust niet, want begin augustus stond de WK-prekwalificatie met de Orange Lions op het programma. Samen met Enaruna en Leons sloot hij aan bij het team van bondscoach Johan Rooijakkers. De eerste winst smaakte naar meer.

Toen, midden in die reeks interlands, kwam het nieuws: Minnesota had het contract met Jesse ontbonden. Een paar uur later meldde Melbourne United dat hij in Australië aan de slag zou gaan. Opeens moest hij regelen dat zijn spullen uit Minneapolis naar de andere kant van de wereld werden verscheept.

En alsof dat nog niet bijzonder genoeg was, trouwden Jesse en Quirine op 23 augustus.

Van Las Vegas naar Jamaica, via Nederland naar Melbourne – met een huwelijk, interlands en contractwissel tussendoor. Het was een jaar dat alles in zich had: spanning, groei, liefde en verandering.

Een achtbaan, ja. Maar wel één die Jesse’s reis perfect samenvat: steeds verder van huis, steeds weer met beide benen op de grond!