Joey van Zegeren – Alicante, sep 2021
JOEY VAN ZEGEREN: ZONDER MENTALE KRACHT WAS DEZE GROEI ER NIET GEWEEST!
Na 2 colleges, een Duits en een Belgisch team start Joey van Zegeren deze week aan zijn vierde seizoen in de LEB Oro, het tweede niveau van Spanje. Hij lijkt zijn plekje gevonden hebben in het profbasketbal en maakt steeds weer een volgend stapje in zijn ontwikkeling.
Zijn persoonlijke gemiddelden voor punten en rebounds stijgen gestaag en hij hing enkele keren tegen een uitverkiezing van de meest waardevolle speler van de week aan. Nog één zo’n stap zou hem na komend seizoen zo maar eens in de ACB kunnen brengen. Daar leek het helemaal niet op toen Joey na zijn laatste NCAA Northwestern University in Evanston Illinois verliet.
TRAGE START VAN PROF CARRIÈRE
Door een blessure werd de keuze om met zijn Master-diploma aan het werk te gaan extra verleidelijk, maar koos hij toch om te gaan basketballen. Hij kwam voor een try-outperiode in een klein plaatsje in Litouwen terecht. Daar was niet veel te doen en als je dan nog moet revalideren en nauwelijks inzetbaar bent voor wedstrijden en de taal niet spreekt kan het moeilijk worden. Hoewel de club graag met hem door wilde en hij zich welkom voelde, bedankte Joey voor het aanbod en niet veel later vond hij onderdak in het Duitse Trier.
De Gladiators Trier zijn een vaste waarde op het tweede niveau van Duitsland, de ProA. De Nederlander Marco van den Berg was (en is) daar de coach. Hoewel Trier tactisch misschien niet zo speelde als waar Joey zich prettig bij voelde, was het een leerzame periode. Marco staat bekend om teamgeoriënteerd spel met hoge intensiteit. Je moet dus goed in conditie zijn om van waarde te kunnen zijn. En dat was voor Joey flink aanpoten, maar hij was dankbaar voor de kans om te revalideren en te spelen. Hoewel het op college al hard werken was, vindt Joey dat hij in Trier nog taaier geworden is. Vooral mentaal. Want Marco van den Berg vindt de mentale kracht van een speler erg belangrijk en sprak daar regelmatig met Joey over. Dat was voor beiden ook een moment om even Nederlands te praten, maar daarnaast voor Joey erg leerzaam.
BIKKELEN IS BELANGRIJK
Dat wat hij bij Canarias Basketball Academy al voor zijn collegeperiode meekreeg (je moet harder werken), werd in zijn eerste jaren als prof extra bevestigd. Want ook Eddy Casteels, die gedurende het seizoen de coach bij Leuven werd, werkte aan de taaiheid van zijn spelers. Joey kwam daar in zijn seizoen na Trier terecht. Het team werd eerst gecoacht door Ferried Naciri en Chris Mayes. Naciri was vorig seizoen nog hoofdcoach in Leeuwarden. In Leuven was deze jonge coachingstaff nog onervaren en het team presteerde inconsistent. Dat gaf onrust bij het bestuur en binnen het team werd het moeilijk om de lol er in te houden. Casteels heeft natuurlijk veel ervaring en staat hetzelfde voor als van den Berg: hoe werk je je tegenstander er uit en pak je overwinning met een minder goed team.
Toch denkt Joey dat hij beter de tijd had kunnen nemen om na Northwestern eerst goed te revalideren en te zorgen dat hij 100% blessure-vrij was voor aan zijn prof carrière te beginnen. Hij heeft eigenlijk 2 seizoenen met te veel pijntjes en onder zijn mogelijkheden gepresteerd. Bij sommige blessures gaat je lichaam compenseren om je blessure te ontlasten, en dan ga je andere plekken te veel belasten en dat is niet goed. Dus eigenlijk voelde hij zich pas bij Oviedo weer 100% fit. En vanaf daar kon hij –na een hele leerzame 2 seizoenen- pas echt ‘los’.
VAN BELGIË NAAR SPANJE
Hoewel Casteels graag met hem verder wilde, zocht hij toch liever een plek in Zuid-Europa. Via zijn toenmalige agentschap kwam hij in Oviedo terecht. De coach was duidelijk; je verdient je speeltijd door hard te werken. Toch heeft Joey het gevoel dat hij niet de kansen kreeg die hij verdiende. De coach wilde ondanks een lager budget de playoffs halen en dat lukte ze, maar verloren daar in de eerste ronde.
Wat fijn is van het Spaanse basketbal is dat teambasketbal voorop staat. Een belangrijke reden om in Spanje te blijven. Buiten het veld zijn de mensen erg relaxed en de clubs lijken grote families. Dat geeft een fijne sfeer, maar het ‘manana, manana’ heeft ook zijn nadelen als het gaat om scherpte en punctualiteit.
Na Oviedo verhuisde hij achtereenvolgens naar Castello en Valladolid. Het percentage starts steeg per jaar, net zoals het aantal minuten.
Joey wil daar nog verder aan werken, door minder in foutenlast te komen. Daarnaast wil hij naast het spelen van een goede Pick and Roll werken aan zijn rol in de low- en midpost.
In de 3 jaren in Spanje pakt hij tussen de 5,5 en 6,8 rebounds per wedstrijd. Wat echter het sterkst opvalt is het aantal punten; van 6,8 via 9,6 naar 11,1 punten, vooral dankzij een hoger schotpercentage. In het laatste jaar schiet hij voor het eerst meer dan de helft van zijn schoten (incl. vrije worpen) raak en kwam hij zelfs boven 60%.
Met een brede lach verklaart Joey dat zijn cijfers van afgelopen seizoen eigenlijk nog beter zijn. Die punten kloppen wel ongeveer, maar door Covid besloot men met 1 scout in plaats van 3 te gaan werken. Dus er zijn vast nog wat rebounds en blockshots over het hoofd gezien.
Komend seizoen speelt Joey bij Alicante, aan de Middenlandse Zee. Dit team werd de laatste 2 seizoenen vierde in de reguliere competitie. Het zou natuurlijk mooi zijn als hij met dit team naar de ACB zou kunnen promoveren.
Zijn coach is Gonzalo Garcia De Vitoria. Hij coachte de afgelopen jaren in Ourense en de laatste 3 jaar speelde onze landgenoot Kevin van Wijk daar. Joey en Kevin kennen elkaar goed en die was positief over zijn voormalig coach.
Joey kijkt met vertrouwen uit naar het komende seizoen met zijn nieuwe club waar hij op 30 augustus zijn eerste training had.
DANKBAAR
Voordat we afscheid nemen, moet Joey nog één ding kwijt. Hij wil zijn dankbaarheid tonen voor het werk dat zijn coaches in de Nederlandse basketball wereld voor hem hebben gedaan; George Abbringh en Mark van Schutterhoef (beiden Landstede) en Mansour Einolagh (Rotterdam). Dat werk heeft hem een goede basis mee gegeven voor de rest van zijn basketbalcarrière. De bouwstenen die hij daarna bij elkaar geraapt heeft kan hij mede dankzij hen op een stevig fundament stapelen.
