Kenan Sarvan – Coppin State Eagles, feb 2021

Kenan Servan geniet en leert met volle teugen in de NCAA

Namens het Dutch Basketball Network (DBN) sprak ik deze week met Kenan Sarvan, de forward van Coppin State. BAL-hoofdcoach Radenko Varagic was behulpzaam in het leggen van het contact. En daarmee hebben we ons eerste interview met één van onze oranjeballers over de oceaan. Het DBN wil de ontwikkeling van het Nederlandse basketbal in beeld brengen. Die ontwikkeling staat en valt met de ontwikkeling van Nederlandse spelers en gaat gepaard met bloed, zweet en tranen van de pijn, verdriet en ook plezier. Maar ook met keuzes die een speler moeten helpen om het beste uit zijn of haar talent te halen. Voor veel basketballeken en -gekken blijft zo’n proces onzichtbaar. Of iemand nu fan is of een beloftevolle jonge speler die wel een ambitie heeft, maar nog niet weet hoe hij/zij die kan waar maken.

Kenan speelt zijn eerste jaar bij Coppin State University in Baltimore, Maryland. Dit is al het tweede jaar bij de Eagles, maar zijn eerste jaar was hij redshirt. Dit is een universiteit met zo’n 4500 studenten. Kenan wist te vertellen dat 90% daarvan zwart is, 5% hispanic en 5% wit. De 2.08 meter lange Brabander met Bosnische ouders is dan ook best een unieke verschijning. Hij is niet de enige Europeaan op de campus. Hij heeft nog een Litouwse teamgenoot en bij de volleybaldames speelt een Zwitserse. In de diverse verslagen op DBN zijn de prestaties van Kenan al enkele keren voorbij gekomen. Hij speelt gemiddeld ruim 25 minuten, waarin hij 6,7 punten maakt en 3,7 rebounds pakt. De laatste wedstrijd voor een periode 2 weken rust heeft bleef Kenan aan de kant. Wel jammer dat nou toevallig net deze wedstrijd tegen Norfolk State ook in Nederland via ESPN te zien was. Hij vertelde dat hij last heeft van een pijnlijke borstbeen. Basketbal blijft bikkelen en soms gaat het net even wat harder dan je lijf aan kan.

Basis in Brabant en Limburg
Tot zover de prestaties van nu. Want hoe kom je nu op zo’n college terecht? Kenan startte als 4-jarig jongetje bij BC Heeze. Dat was min of meer toeval, want zijn vader liet hem uit een hele lijst sporten kiezen. Toen hij bij de U12 of U14 mee deed met de rayonselectie U14 werd hij door Ed Heemskerk (van BAL) aangesproken om in Weert te komen spelen. Eerst reisde hij nog tussen school in Someren thuis in Heeze en basketbal in Weert heen en weer, maar dat werd echt veel te intensief. De overstap om naar school te gaan in Weert was dan ook een uitstekende oplossing. Kenan kan terug kijken op een rijtje goede trainer/coaches in Weert. Chris van Dinten, Ralf Schilder, Wierd Goedee, Hylke van der Zweep, Koen van Gerwen en Radenko Varagic hebben echt veel toegevoegd aan de ontwikkeling van Kenan. Stuk voor stuk trainers die een verschil kunnen maken bij het opleiden van spelers. Zo is Chris van Dinten is meervoudig international en bondscoach van het in 2017 gepromoveerde Nationale team JU16 en Hylke van der Zweep werkt bij de Nederlander Johan Rooijakkers in de coaching staff van de Duitse topploeg Bamberg. Wierd Goedee is ook enkele jaren bondscoach geweest van nationale jeugdteams en al jaren actief in de jeugdopleiding bij Apollo Amsterdam. Zeker toen Radenko in Weert aan de slag ging had dat extra impact. Dat was in het begin best wennen, maar uiteindelijk bracht het Kenan verder in zijn ontwikkeling. Toen Radenko (Serviër) hoogte kreeg van de Bosnische achtergrond van Kenan werd hij nog eens extra uitgedaagd.

Naar de VS
Kenans eerste ervaring in de VS kwam door een tip van Koen van Gerwen (BAL) om deel te nemen aan een toernooi voor International Colonials. Daar speelde hij in 30 dagen 25 wedstrijden en viel hij op bij diverse coaches die langs de lijn stonden te kijken. Kenan zag het eerst als een leuke basketbalvakantie, maar gaandeweg begon hij steeds serieuzer naar de mogelijkheid om van basketbal zijn beroep te maken. Hij sprak er onder andere met het levende monument Coach K van Duke, die duidelijk maakte dat hij enthousiast was over wat Kenan liet zien. De eerste aanbiedingen kreeg hij van een paar High Schools in Boston. Hij koos uiteindelijk voor de private Bishop Sullivan High School in Virginia Beach. Hij woonde daar bij de ouders van zijn Crusaders coach Rick Barbosa en speelde 2 jaar aan de oostkust van de VS. In zijn seniorjaar werd Kenan met Bishop Sullivan kampioen in de Tidewater Conference of Independent Schools (TCIS). Een enorme prestatie, aangezien dit de eerste keer in meer dan 40 jaar was dat Bishop Sullivan de beste van de 10 scholen in deze conference was. Zelf werd Kenan uitgeroepen tot beste speler van de TCIS en was hij lid van het 1e team van de conference.

Recruiting
Na het eerste jaar als junior kwam er al een behoorlijke stapel brieven van Division 1-scholen. Die stapel werd in het seniorjaar alleen maar groter, waardoor er een enorme keuze was. Samen met Barbosa werden alle voors en tegens op een rijtje gezet. Ook werd hij bijgestaan door de recent overleden Henk Konings. Konings maakte een grondige analyse van de lijst scholen die zich bij Kenan meldden. Je kunt daarbij kijken naar de prestaties van dat moment, maar Konings voegde daar ook zijn voorspelling aan toe van de ontwikkeling van de school in de komende jaren. Je haalt dan de eendagsvliegen er tussen uit en kunt zien waar het realistisch is om je te ontwikkelen door niet alleen te trainen, maar ook te spelen. Uit de enorme stapel belangstellende scholen selecteerden ze er vervolgens 12 uit die zijn bezocht. Dat werd vervolgens een top 5 en uiteindelijk een top 2. Kenan heeft scherp gekeken naar de manier waarop ze hem benaderden. Bij sommige scholen krijg je een goed verkoopverhaal en proberen ze je te verleiden, maar voelt het niet ‘echt’. Bij andere scholen voelde de band direct goed en merkte je gewoon dat het meer dan een gelikt verhaal was. Zo merkte Kenan dat hij in de wedstrijd tegen een school die hij had afgewezen onvriendelijk werd benaderd. Het voelde alsof ze kwaad waren dat hij niet voor hem hadden gekozen. Zulke dingen bevestigen dan je keuze. Als je een goed gesprek hebt gehad, maar iemand kiest ergens anders voor, kun je er ook gewoon respect voor tonen. Het is een kleine wereld en je kunt elkaar zomaar nog eens nodig hebben. Uit de 2 overblijvende scholen koos Kenan in eerste instantie niet voor Coppin State, maar voor St. Joseph. Toen coach Martelli daar ontslagen werd koos Kenan voor een ander pad en trok hij zijn commitment in. Binnen 24 uur nadat dat werd gecommuniceerd ontving Kenan telefoontjes van zo’n 50 scholen die hem graag wilden inlijven. Phil Martelli maakt nu overigens deel uit van de coaching staff van Fab Five-lid Juwan Howard bij de Michigan Wolverines, de huidige nationale nummer 3.

Coppin State
De gesprekken met coach Juan Dixon bij Coppin State gaven hem het vertrouwen dat hij daar op zijn plek zou zijn. Dixon heeft als speler 7 jaar in de NBA en 3 jaar in Europa gespeeld en die ervaring is erg waardevol. De prestaties van Coppin State verbeteren langzaam maar zeker. In de Mid-Eastern Athletic Conference (MEAC) staan de Eagles voor het eerst in de 4 jaar dat Dixon het programma leidt op een positieve winst/verliesbalans in de MEAC (6-4, seizoen 7-12). Kenan heeft het gevoel dat hij op zijn plek zit bij Coppin State. Hij krijgt als red shirt freshman veel speeltijd en voelt daarmee het vertrouwen van zijn coach. Je ziet nogal wat scholen waar freshmen nauwelijks aan spelen toekomen. Daarnaast was het Non-Conference programma goed gevuld met aansprekende tegenstanders. Hij startte het seizoen bij Duke en daarna waren Georgetown en Virginia Tech (met onze eigen David N’Guessan) ook nog de tegenstander. Naast David N’Guessan kwam hij ook Dylan van Eyck (Iona) en Lagio Grantsaan (Morgan State, 4x) tegen op het veld. Kenan heeft nu even tijd om zijn blessure te laten herstellen. Vanaf 21 februari zijn er nog 4 wedstrijden, voordat het MEAC-toernooi op 10 maart in Norfolk, Virginia begint. Daarbij droomt hij alvast over de deelname aan het NCAA-toernooi. Voordat dat zover is, moeten er nog wel wat wedstrijden gewonnen worden. We blijven het volgen!