Matt Haarms – BYU Cougars, nov 2021

VOOR MATT HAARMS LONKEN DE LIONS AAN DE SKYLINE

Op 19 oktober kondigde de NBB de 24 namen aan van de selectie van de heren Orange Lions. Daarin stond ook de naam van Matt Haarms. De 2 meter21 lange Amsterdammer zou zo maar zijn debuut kunnen maken in de wedstrijd tegen IJsland op 26 november in de Almeerse Topsporthal. Wellicht is dat direct de eerste stap naar een deelname aan Eurobasket2022 komende zomer.

Na drie jaren in de NCAA bij de Purdue Boilermakers en één jaar bij de Brigham Young Cougars is Matt weer terug in Europa. Zijn eerste werkgever is in het Duitse Frankfurt gevestigd en heet Fraport Skyliners.

Dit team speelt in de Basketball Bundesliga, één van de sterkste Europese competities. Vanuit deze competitie maken Alba Berlin en Bayern München deel uit van het selecte gezelschap van 20 ploegen die in de Euroleague mogen spelen.

De basketbalreis van Matt begon bij Harlem Lakers in Amsterdam, de club waar zijn vader Peter als voorzitter een actieve rol vervult. Via Joventut Badalona in Spanje en Sunrise Christian Academy in Kansas kwam hij bij Purdue in de aansprekende Big 10 uit. Al snel leidde dat in Nederland tot enthousiaste voorspellingen dat hij wel eens de eerstvolgende NBA-er zou kunnen zijn. Die hoop is zeker nog niet vervlogen. Maar hij gaat eerst maar eens de nodige ervaring op doen in de Bundesliga.

DEBUTERENDE DUTCHMAN IN DUITSLAND

De Skyliners hebben de eerste 5 competitiewedstrijden verloren, waaronder tegen Alba en Bayern. Daarnaast werd in de beker gewonnen van Oldenburg. Met zijn 24 jaar is Matt één van de oudste spelers van het team. Dat is wel een bijzonder gegeven als je je profdebuut in een zo’n hoog aangeschreven competitie maakt. (In de week na het interview werd de 30-jarige guard Will Cherry aan het team toegevoegd. De Skyliners wonnen prompt hun wedstrijd in en tegen Ulm)

Voor Matt voelt het professionele leven anders dan verwacht. Op college ben je een basketballende student die daar geen geld mee verdient. Zo’n collegeprogramma is een miljoenenbedrijf. Alles draait om het basketballteam en er is een enorme begeleidingstaf. Je doet alles op dezelfde plek.

Dat is nu niet zo.

De club waar ze krachttraining doen is in een winkelcentrum in het Noord Westen van de stad. De sporthal is weer op een andere plaats in dezelfde wijk. Buiten die wijk zijn de spelers redelijk anoniem. Dat was op de campus wel anders. Daar staat tegenover dat het basketbal in Europa een hoger niveau heeft dan op college.

“Ik speel nu iedere week tegen spelers die zoveel meer ervaring hebben. Ik merk dat ik veel slimmer moet zijn in het maken van contact met die gasten. Op college kon je het nog wel redden met gewoon beuken. Daar kom je hier niet mee weg.”

Om een beeld te geven: Bij Alba speelt de 32 jarige Othello Hunter, die naast 2 seizoenen bij de Atlanta Hawks al 7 jaar achter de kiezen heeft bij Euroleagueteams als Real Madrid. Olympiakos, CSKA en Maccabi Tel Aviv.

Matt vervolgt: “Wat een enorm voordeel is, is dat ik niet meer hoef te studeren. Dat geeft me heel veel rust. Ik heb nu samen met mijn vriendin een eigen appartement en we komen daarin goed tot onszelf. Op college kon het zomaar zo zijn dat je na een dag zwaar trainen nog gauw een paper moest schrijven. Want de school ging gewoon door. Ik ben zo blij dat ik daar van af ben!”.

Matt heeft niet enorm moeten wennen aan alle nieuwe oefenstof. Dat is vooral te danken aan de goede coaches die hij op college heeft gehad. Omdat tegenstanders behoorlijk werden uitgediept en je daarbij heel goed hun spel leert lezen heb ik heel veel herkenningspunten in ons eigen spel. Wat wel behoorlijk wennen was, was dat we een week voor de competitiestart nog een nieuwe pointguard kregen. Dan moet je wel weer even zoeken naar de juiste timing in de samenwerking.

SHOULD I STAY OR SHOULD I GO?

Het proces naar de keuze om dit seizoen prof te worden had nogal wat voeten in de aarde. Matt deelde een kamer met pointguard Alex Barcello. Aan het begin van het afgelopen seizoen stond Matt op het standpunt dat hij hierna nog een 5e collegejaar wilde doen. Barcello had in gedachten om zijn kansen in de NBA te gaan testen. Ze spraken er regelmatig samen over en langzaam maar zeker begonnen beiden te twijfelen. Dat moment hadden ze vrijwel tegelijkertijd. Alex Barcello speelt dit jaar ‘gewoon’ bij de Cougars en is Matt weer terug in Europa. Met een grote lach op zijn gezicht vertelt Matt dat hij vlak voor de keuze nog alle zeilen bij moest zetten om een paar goede cijfers te halen. Vlak daarna koos Matt om afscheid te gaan nemen van zijn vrienden in Provo, Utah. De cijfers die hij terug kreeg rondom dat besluit waren ook nog eens goed.

Een belangrijke reden om niet nog een jaar door te gaan bij BYU is zijn leeftijd. Matt: “je ziet dat het aantal Player Development Coaches bij NBA-teams gestaag groeit. Ze kiezen steeds vaker voor jonge spelers om die zelf door te ontwikkelen. Ik heb bij de Sacramento Kings getraind en daarna nog in een pre-draft camp bij Impact in Las Vegas. Dat werd door mijn agent geregeld en was een mooie ervaring. Mijn afwegingen om prof te worden heb ik vooral met mijn vader gemaakt. Ook heb ik mijn coach Mark Pope gevraagd wat hij er van dacht. Hij heeft zijn eigen afwegingen gedeeld toen hij zelf voor die keuze stond en mij het vrije gevoel gegeven dat iedere keuze goed was, als ik er daarna ook maar vol voor ga.”

DE ERVARING MET HET KIEZEN

Het keuzeproces van Highschool naar College verliep wel heel anders dan de keuze voor een profclub. Kort gezegd was het bij Frankfurt zo dat Matt door zijn agent werd gebeld dat er belangstelling was uit de Bundesliga en men hem een contract voor twee jaar aanbood. Omdat dat één van de belangrijke competities is van Europa, was de keuze vervolgens niet meer zo moeilijk.

Bij de keuze voor Purdue gaf vooral het gevoel dat hij zich thuis voelde bij de mensen daar de doorslag. Het was ook enorm lastig om de na drie jaar West Lafayette te verlaten. Voor Matt voelde het daar als één grote familie. Toch moest hij een zakelijke keuze maken. Hij deelde veel van zijn speeltijd met Trevion Williams. Deze forward paste veel beter in de speelstijl van Purdue en is een ongelooflijk talent.

Matt: “Op 1 april meldde ik me voor het transfer portal. De drie weken daarna waren absurd. Dat was ook een beetje mijn eigen schuld. Ik had een eigen mission control centre in mijn kamer geïnstalleerd en me voorgenomen iedere school die belangstelling toonde ook echt te spreken. Doordat het aantal scholen tot ongeveer 150 groeide, was het hard werken. Ieder uur kreeg ik wel een telefoontje. Ik was één van de hoogst gerankte spelers in het portal. Veel scholen zochten contact om dat ze me wilden hebben en niet omdat ze me echt nodig hadden. Een speler met mijn lengte wil iedereen wel hebben. Ik heb uiteindelijk een lijst van 10 scholen geselecteerd. Vervolgens heb ik gekeken wie mij gezien hun selectie echt nodig hadden. Daar bleven Kentucky, Texas en BYU van over. Samen met Alex Barcello was ik de belangrijkste speler van het team. Dat vergrootte mijn kansen om veel te spelen en te leren, dan wanneer ik voor één van de andere twee scholen had gekozen. “

ORANGE LIONS

Doordat Matt weer in Europa speelt, is hij beschikbaar om voor Nederland uit te komen. Hij heeft alleen in de U18 in het Oranje gespeeld en daarna waren interlands voor hem uit beeld. Eigenlijk kent hij van de selectiespelers alleen Yannick Franke persoonlijk. Ze hebben samen gespeeld bij Harlem Lakers. Ook in de VS had hij nauwelijks contact met Nederlanders. Het laatste jaar speelde hij wel tegen Jonas Visser van de San Francisco Dons. Dan praat je rondom de wedstrijd wel even met elkaar, maar meer ook niet. (Jonas is al eens eerder voor het DBN geïnterviewd).

Matt is dan ook nieuwsgierig naar de eerste kennismaking met de andere Orange Lions. En natuurlijk hoopt hij dat hij dan direct zijn debuut mag maken tegen IJsland.

Ik weet zeker dat vele Nederlandse basketbalvolgers enorm nieuwsgierig zijn om Matt live te zien spelen. Wat zou het mooi zijn als we dat een kolkende Topsporthal zouden kunnen meemaken!