Matt Haarms – Kagoshima Rebnise, jul 2025

Matt Haarms beleeft Japan met reusachtige lach

Matt Haarms (28 jaar, 2.21m) loopt al heel lang met de wens rond om een bezoek aan Japan te brengen. Afgelopen jaar werd dat realiteit toen hij een contract tekende bij de Kagoshima Rebnise, een team op het tweede niveau van Japan.

Met een grote lach op zijn gezicht vertelt hij dat zijn basketballeven hem al op veel mooie plekken heeft gebracht. Purdue en BYU zijn aansprekende namen in het collegebasketbal. Daarna kwam hij eerst in Frankfurt terecht in de Duitse Bundesliga.

Frankfurt is de vierde stad van Duitsland met ruim 750.000 inwoners. Daar is genoeg te beleven en te zien. In de twee jaar dat hij bij de Fraport Skyliners speelde heeft hij veel van Duitsland mogen zien en mooie steden als Berlijn en München mogen bezoeken. Daar genoot hij -samen met zijn vrouw Maggie- met volle teugen van.

Na twee jaren in Duitsland kregen Matt en Maggie de kans om naar Spanje te verhuizen. Het net gepromoveerde Zunder Palencia zou voor het eerst in de ACB uitkomen en Matt kreeg daar een plek in het team aangeboden. Daar ontmoette hij twee Nederlanders (Keye van der Vuurst de Vries en Yannick Franke) als teamgenoot.

Van Duitsland via Spaans netwerk naar Japan
Het Spaanse Palencia was een stuk kleiner. Het telt ongeveer 80.000 inwoners en zo kwam hij terecht in een knusse kleine Spaanse stad.
Na twee keer degradatiebasketbal in Duitsland, draaide het ook in Palencia uit op een degradatie. Matt kan desondanks met veel enthousiasme terug kijken op zijn tijd daar: “als je bedenkt dat er van die 80.000 inwoners steevast 5.000 mensen bij onze thuiswedstrijden aanwezig waren, kun je je wel voorstellen hoe het basketbal daar leefde. Het gaf een sfeer van het onderdeel zijn van een grote familie en daar heb ik van genoten. Net zoals van het lekkere eten in Spanje. Ook nu voelde ik me gezegend dat ik op zoveel mooie plekken mocht komen. Hoe gaaf is het dat je in Madrid en Barcelona mag zijn. Het basketbal wordt in Spanje echt anders gespeeld. De speeltijd wordt verdeeld over een vrij brede groep spelers en daardoor gaan je minuten naar beneden. Dat is wennen en maakt ook dat je statistieken niet snel opvallen. Ik deelde mijn speeltijd met de Let Anzesj Pasecknics. Hij werd in de afgelopen zomer gecontracteerd door de Milwaukee Bucks. Hij was een prima medespeler en concurrent, die me uitdaagde om beter te worden.”

Gedurende het seizoen werden er wijzigingen in het team aangebracht. Coach Marco Justo werd vervangen door Luis Guill en ook Yannick Franke vertrok (Buyukcekmece in Turkije). De prestaties werden iets beter, maar het hielp de club uiteindelijk niet aan de gehoopte handhaving op het hoogste Spaanse niveau. De verhalen over de Japanse ervaringen van coach Guill wakkerden de belangstelling voor een verblijf in Japan aan. Matt sprak er met Guill over en zijn coach vertelde uitgebreid over zijn ervaringen in de vier jaar bij twee Japanse clubs op het tweede niveau, de B-League. Niet lang na het einde van het seizoen kwam er belangstelling uit Japan. Dat bleek echter geen toeval.

Coach Guill was mentor van een Spaanse coach; Fernando Calero. Calero was net aangesteld om het gepromoveerde Kagoshima Rebnise in de Japanse B-league te leiden. Het lijntje was snel gelegd en Matt kreeg zijn kans om een wens in vervulling te laten gaan.

Kagoshima ligt aan het meest zuidwestelijke puntje van Japan en is een echte havenstad. Met bijna 600.000 inwoners is het een forse stad. Het wedstrijdschema is pittig. De B-League bestaat uit 2 conferences: Oost en West. Kagoshima promoveerde in 23/24 uit de B3-League en maakte deel uit van de Western Conference. Het seizoen bestaat uit bijna 60 wedstrijden, die verdeeld zijn over tegenstanders in beide conferences. Dat betekent dat de uitwedstrijden van Kagoshima vaak een flink stuk reizen vragen en men meestal twee keer tegen dezelfde tegenstander speelt in één weekend. Het reizen gebeurt vaak per vliegtuig of snelle trein. Daardoor heeft Matt al veel van Japan kunnen zien en kunnen genieten van de mooie cultuur. Matt vertelt: ”De sportbeleving is in Japan totaal anders dan in Spanje. Waar de sport in Spanje een belangrijk deel is van de sociale binding in een stad, zie je dat het in Japan meer gericht is op een totaalevenement waar de wedstrijd een onderdeel van is. De Japanners maken er echt een avondje uit van. In plaats van shirts van spelers zie je daar kleine handdoekjes met het nummer en de naam van hun favoriete speler. De Japanners benaderen je altijd met veel respect. Ons spel was echt anders dan ik bij mijn vorige teams gewend was. Ik kreeg alle vertrouwen om mijn ding te doen en werd niet gedwongen om als een rolspeler te fungeren. Dus mocht ik ook mijn driepunter nemen en hoefde ik me niet te beperken tot een speler die picks zette of in de lowpost de bal vroeg. Dat gaf mij veel ontspanning en zorgde ervoor dat ik me lekker voelde. De teams hadden allemaal een duidelijke speelstijl en veel hadden hun spelers echt goed gescout. Wij renden heel veel, maar er was ook een team (Fukuoka) dat met 35+-ers speelde. Die speelden langzaam, maar lieten de bal geduldig rond gaan en gebruikten hun ervaring. Samen met Maggie heb ik veel van de omgeving kunnen zien. We zijn bijvoorbeeld naar de Filipijnen geweest. Het is echt een voorrecht dat ik dat via basketbal kan beleven.”

Vervolg in Japan met mooie kansen
Kagoshima werd tweede in de conference met een 37-23 record. Dat betekende dat ze tegen de nummer 3 van ‘West’ in de kwartfinale. Na een eerste verlies, won de Rebnise de tweede wedstrijd. Een enkelblessure hield Matt in de derde en beslissende wedstrijd aan de kant. Hij zag zijn team met 73-91 verliezen en daarmee kwam het mooie seizoen abrupt tot een einde. Matt eindigde het seizoen als de nummer tien scorer (16,9) en beste schotblokker (2,1) in de league.
Matt heeft na het seizoen nog twee weken doorgetraind en is daarna vanuit Japan naar Nederland vertrokken. Daar heeft hij drie weken uitgerust. Na zo’n druk seizoen is het heerlijk om even bij familie en vrienden te zijn en zonder veel verplichtingen tot rust te komen.
Net zoals in de voorgaande zomers is Matt daarna naar zijn schoonfamilie vertrokken en is hij inmiddels gestart aan de voorbereiding van een nieuw seizoen. Ook maakte hij bekend dat hij nog een jaar in Japan zal blijven. De Orange Vikings uit Ehime zijn de nieuwe werkgever. De Vikings zullen weer in de B2-League spelen en zijn net overgenomen door een nieuwe eigenaar. Die heeft grootse plannen en investeert fors. Men heeft de ambitie om op termijn op het hoogste niveau te spelen. In het 2026-27 seizoen verandert de competitiestructuur in Japan. De B1 wordt dan een league waarin met franchises gaat werken en er strenge eisen aan teams worden gesteld. Men wil de op één na sterkste competitie van de wereld ontwikkelen. Teams moeten minimaal 5000 toeschouwers kunnen ontvangen en er is een salary cap van ruim € 5.000.000. Er wordt dus veel geïnvesteerd in het Japanse basketbal.

Ehime kan daar het voordeel hebben dat er in hun buurt nog geen andere B1-club is gevestigd en men een verspreiding van franchises belangrijk vindt. Men heeft dus twee jaar om aan een degelijke organisatie te bouwen en Matt mag daar komend jaar onderdeel van zijn. De Japanse competities worden steeds sterker. Zo is de ervaren Brandon Davies recent van Euroleagueteam Partizan Belgrado naar Japan verhuisd en nam Johannes Thiemann recent zijn jarenlange ervaring bij Euroleagueteam Alba Berlin mee naar Japan. Matt ziet dat de clubs op een goede manier geleid worden en dat coaches echt weten waar ze mee bezig zijn. Je merkt dat men een diudelijke eigen spelaanpak kiest en daar de spelers bij kiest.

Orange Lion en Orange Viking
Matt speelt komend seizoen bij de Orange Vikings. Doordat hij in Japan speelt is het lastig om beschikbaar te zijn voor de Orange Lions. Doordat hij op het tweede niveau speelt, gaat de competitie tijdens de FIBA-kwalificatiewindows gewoon door. Daarnaast is het tijdsverschil en de reisafstand zo groot, dat hij bij de Orange Lions niet de beste versie van zichzelf zou kunnen laten zien. Als profbasketballer ziet hij het als zijn belangrijkste taak om vooral zo goed mogelijk zijn team -en dus werkgever- te kunnen helpen. Daar draait ook in de zomer zijn leven om. Hij wil daarna zo optimaal mogelijk bij zijn nieuwe club aan de voorbereiding op het nieuwe seizoen kunnen starten. Dat neemt niet weg dat hij trots is op het feit dat hij al enkele keren voor de Orange Lions is uitgekomen en dat ook voor de toekomst niet uitsluit. Gelukkig is de kwaliteit van de groep beschikbare spelers in de breedte een stuk sterker geworden.
Inmiddels is er een tweede Nederlander die een contract in Japan heeft getekend. Jedy Cordilia start zijn basketbalcarrière bij de Kanazama Samuraiz in de B3. De spelers hebben al even contact gehad en ervaringen uitgewisseld. Matt voelt zich in Japan helemaal op zijn plek en kan het anderen alleen maar aanraden daar te gaan spelen. En niet alleen vanwege de enorm interessante cultuur.