Menno Dijkstra – Heroes Den Bosch, aug 2025

Tevreden Dijkstra oogst ervaringen en groeit bij Heroes en Orange Lions

Menno Dijkstra geniet. Als je hem wat vaker meemaakt, heb je het gevoel dat hij dat altijd doet. Want waar je hem ook tegenkomt; hij heeft meestal een brede lach op zijn gezicht.
De vorige keer dat wij met elkaar voor Dutch Basketball Network spraken speelde de West Brabander nog bij Parnu in Estland. Niet veel later maakte hij zijn debuut in de selectie van de Orange Lions.
De 28-jarige 2.13 lange center kreeg in zijn eerste interland, tegen Groot Brittannië, 13 minuten (3 p, 1r, 2a). Bondscoach Arik Shivek hield hem vervolgens in de selectie.

Aan het eind van het seizoen 2023/24 nam Menno afscheid van Estland en bemachtigde hij een contract voor twee jaar bij Heroes Den Bosch.
Voor het eerst na tien jaar (achtereenvolgens 1 jaar Spanje, 4 jaar VS, 4 jaar Spanje en 1 jaar Estland) stond hij weer voor een competitiewedstrijd binnen de Nederlandse lijnen. En dan ook nog in de vertrouwde Maaspoort, waar ook zijn vader ooit speelde en Menno zelf op de tribune zat.

Ervaringen in het buitenland
Voordat we ingaan op het kampioensschapsseizoen in Den Bosch, gaan we nog even terug naar Menno’s periode in het buitenland. We trekken de vergelijking van de Spaanse LEB Gold (nu Primera FEB) met de Nederlandse competitie, zoals we dat een jaar of 2 geleden ook deden.

Menno: “Ik vind de Spaanse LEB Gold qua niveau niet minder dan de teams in Letland en gelijkwaardig aan de Estse teams. We speelden in een soortgelijke league als de BNXT. Ik heb het bij Parnu goed naar mijn zin gehad. Ik vond de cultuur daar fijner, doordat men minder de ‘manana-manana-houding had’. Daarnaast waren de mensen daar enorm aardig. Qua taalvaardigheid kon je echt merken dat de mensen die na de val van de muur zijn geboren hun Engels goed onder de knie hadden, waardoor het contact makkelijker werd. Natuurlijk is er in Spanje een enorme basketbalcultuur. Je leeft daar meer buiten en er zijn overal pleintjes te vinden. Daarnaast kun je zelfs op het derde niveau een redelijke boterham verdienen en krijg je kansen om je vanaf dat niveau door te ontwikkelen. De Spanjaarden zijn echter in de omgang wel wat ‘gevoeliger’ dan de Letten. Je kunt Spanjaarden lastig corrigeren. Als je dat doet, dragen zij dat langer met zich mee en dat heeft een minder goede invloed op het onderlinge contact.”

Toch is Menno blij dat hij zijn loopbaanstappen in deze volgorde heeft gedaan, maar als hij nu zou moeten beginnen aan een profcarrière, zou een start in Nederland ook prima passen. Het belangrijkste is dat Nederlandse spelers de kans krijgen om ervaring op te doen in het veld. Dat kan in een land als Spanje goed. Je moet wel de mogelijkheid krijgen om je te laten zien, zodat je opties om vanuit een Nederlandse club naar het buitenland te kunnen gaan kansrijk zijn.

Terug in Nederland met Kampioenschap na taaie start
Menno denkt dat zijn selectie voor de Orange Lions er zeker aan heeft bijgedragen dat hij daarna een contract bij Heroes kreeg aangeboden. Het is fijn dat hij nu weer allerlei bekenden, zoals zijn opa en oma, op de tribune tegenkomt. In het buitenland ben je meestal maar voor 9 maanden bij een team. Dan ben je toch ook een beetje een passant en investeer je minder in de contacten met de lokale mensen. Nu hij in Den Bosch speelt, merkt hij wat hij daaraan gemist heeft. Dat maakt hem extra dankbaar voor deze kans. Hij kende Bob van Oosterhout en teamgenoten Boy van Vliet en Luuk van Bree al.
Het afgelopen seizoen begon moeizaam. Er stond een team met 10 nieuwe spelers, waaronder vier rookies uit de VS. Toen Boy van Vliet vroeg geblesseerd raakte viel de belangrijkste cultuurdrager van het team weg en dat had flinke impact.
Menno: “We maakten een kwetsbare indruk bij wedstrijden, maar op de training zagen we steeds vaker dingen die onze potentie lieten zien. We waren nog niet consistent genoeg, maar het vertrouwen van ons hoge plafond groeide steeds. Coach Braal gaf de indruk dat hij precies wist waar hij mee bezig was en dat bevestigde ons vertrouwen. Ik had in Menorca al eens meegemaakt dat het team veel verloor en de coach gedurende het seizoen werd weggestuurd. Ik was al eerder in zo’n lastige periode geweest, maar hier voelde het echt anders. Rond het team werd het wel wat onrustig. Er was zelfs een bijeenkomst met supporters om vragen te beantwoorden. Toch bleef het binnen het team rustig. We begonnen steeds beter te draaien en uiteindelijk klommen we steeds verder op de ranglijst van de BNXT. Daar hielp de komst van Charlon Kloof en Terrence Bieshaar ook aan mee. Vooral Charlon is zijn gewicht in goud waard. Hij brengt veel ervaring mee en daar kijken andere spelers met respect naar. Dat hielp zeker bij de jonge Amerikanen die we in ons team hadden. Xavier Cork heeft enorm veel aan hem gehad. Daarnaast gaat Charlon altijd voorop in de strijd en legt daarbij de lat een stukje hoger voor ons als teamgenoten. Mijn teamgenoten moesten ook wel wennen aan het benutten van mijn driepunter. Dat waren ze niet zo gewend van een lange center.

Voor komend seizoen ziet het er anders uit. We hebben een spelersgroep, waarin meer spelers al ervaring hebben met de aanpak van coach Braal. Er komen maar liefst zes spelers terug en daar zijn de Canadees Keevan Veinot en de Litouwer Arunas Mikalauskas aan toegevoegd. Zij hebben ook al ervaring met de BNXT. Na het seizoen heb ik eerst mijn rust gepakt. Het is goed om je hoofd even helemaal leeg te maken. Ik ben een paar keer met vrienden naar Friesland en naar mijn familie op Texel geweest. Daarna ben ik met Boy van Vliet in de Maaspoort aan het werk gegaan.

Zomer zonder Oranje
In tegenstelling met vorig seizoen ben ik niet voor het Nederlands Team geselecteerd. Coach Rooijakkers heeft me daarover gebeld en we hebben een goed gesprek gehad. Ik ben er straks in november en februari graag weer bij. Het blijft geweldig om in dat Oranje shirt op het veld het Wilhelmus te zingen, terwijl de sporthal stampvol is. Het is inspirerend om je met de besten van de wereld te mogen meten. Die twee wedstrijden in Belgrado tegen Servië waren ontzettend gaaf. Daar sta je dan opeens tegen mannen als Nikola Jokic en Bogdan Bogdanovic te spelen. Ik heb daar zoveel plezier van gehad!
Ik speelde daar overigens met een breuk in mijn hand. Vlak voor het vertrek uit Nederland had ik een MRI laten maken. Ik hoorde de uitslag pas na de wedstrijden. Daarom kon ik daarna niet meer tegen Duitsland meedoen. (Breed lachend) Ik heb heel bewust genoten van die periode.”

Als slot komen we nog even terug op zijn doelen bij Heroes Den Bosch. Natuurlijk wil Menno weer Nederlands Kampioen worden. Als de resultaten in de tweede helft van het afgelopen seizoen door getrokken kunnen worden, hoopt hij de BNXT met een top 5-plek af te kunnen sluiten. De voorbereidingen starten binnenkort en Menno heeft enorm veel zin om met zijn team aan de slag te gaan!