Nathan Kuta – Charleroi, sep 2021

HET LEVEN VAN EEN BASKETBALLER GAAT OVER MEER DAN ALLEEN STATS

Komend seizoen zullen de Belgische en Nederlandse basketbalteams voor het eerst in een officiële competitie tegen elkaar uitkomen: BNXT.

Als er iemand is die de belichaming is van BNXT, moet dat Nathan Kuta zijn. Geboren in Nederland, op zijn 9e naar België verhuisd en daardoor bij Belgische clubs opgeleid.

Dat begon in Bree en hij vervolgde zijn opleiding bij Houthalen en is inmiddels via Limburg/Hasselt en Aalst in het Waalse Charleroi beland. Daar tekende hij recent een contract voor 3 jaar. Een verhuizing naar een Amerikaanse College heeft nooit op het verlanglijstje gestaan. Hij was er van overtuigd dat België net zo veel te bieden had als de VS.

Hoewel Charleroi afgelopen seizoen lager eindigde in de competitie ligt daar een behoorlijke basketbalgeschiedenis, waaronder deelname aan de Euroleague. Bij Aalst vond hij te weinig het vertrouwen van de coach in zijn speeltijd terug. De uitleg daarover gaf aanleiding om open te staan voor een andere club. Charleroi lijkt dan ook zowel een uitdaging als een uitweg. Dat hij daarbij teamgenoot is van de Nederlanders Jito Kok en Ivo de Vreede maakt het Oranje-feestje compleet.

De 21-jarige Nathan koos ervoor om met de Orange Lions U18 aan het B-EK van 2018 deel te nemen. Hoewel hij ook een Belgisch paspoort bezit. Het team won het toernooi en Nathan werd als MVP verkozen. Daarmee onderstreepte hij dat hij de nodige impact heeft.

Inmiddels heeft hij 3 seizoenen in de hoogste seniorencompetitie van België achter de kiezen en bijt hij zich vast in de kans om zijn ontwikkeling in Wallonië een impuls te geven.

De kennismaking in Charleroi voelt goed. De club ademt historie en je kunt merken dat die ervaring in de organisatie is blijven hangen. Rond het team is er veel professionele en fulltime ondersteuning en daarmee ligt er een brede basis waar je als speler op terug kunt vallen. Je merkt dat Charleroi echt terug wil naar het oude niveau. Daarnaast hoopt Nathan ook dat BNXT langzaam maar zeker doorgroeit naar een competitie die serieus wordt genomen in Europa en dat hij daar met zijn ontwikkeling aan kan bijdragen.

De rode draad van ons gesprek gaat over het besef dat het leven van een profbasketballer meer is dan het maken van punten en het pakken van rebounds in wedstrijden. Er komt veel meer bij kijken en hoewel Nathan nog niet eens de leeftijd heeft van een speler die na zijn senior-NCAA-jaar in Europa komt basketballen, heeft hij al aardig wat ervaring opgedaan op het hoogste professionele niveau in België.

Nathan: ‘Je kunt niet de grote dromen hebben zonder kleine dingen te beseffen’.

Ook heeft hij via social media af en toe contact met ervaren Euroleague-spelers. Die vertellen met regelmaat dat de wereld van een profbasketballer een mentale wereld is. Als je het lang wilt volhouden is het belangrijk om te werken aan je mentale kracht.

Natuurlijk heb je een belangrijke bijdrage aan het resultaat van je team als je scoort, rebound, assists geeft en steals pakt. Maar voor Nathan gaat het verder dan dat.

Juist daar zit de les voor spelers die van basketbal hun leven willen maken en daarmee hun boterham willen verdienen.

De eerste les is dat je iedere keer keihard moet werken om je plekje te verwerven en speeltijd te krijgen. Veel basketballers hebben de uitspraak “Hard work beats talent when talent fails to work hard” wel eens gehoord. Die klopt echt!

Hard werken helpt niet alleen om zelf een hoger niveau te bereiken. Het zorgt er ook voor dat medespelers het voorbeeld gaan volgen en je daardoor als team beter gaat functioneren. Dat is een eigenschap die je niet in statistieken terug vindt, maar wel in het profiel van een speler zou moeten worden opgenomen. Het gaat er ook om wat een speler nog meer toevoegt aan de prestaties van het team.

Nathan straalt enorm veel positiviteit en plezier uit. Spelers zijn ook gewoon mensen en iedereen is wel in meer of mindere mate sfeergevoelig. Je moet er samen wel zin in houden en werken aan een onderlinge band. Veel spelers veranderen ieder jaar of twee jaren van team. Dat betekent dat je iedere keer weer met andere mensen te maken krijgt. Dat maakt het lastig om vriendschappen te onderhouden. Omdat je teamgenoten de mensen zijn die je het meest tegen komt en zowel zware als lollige momenten deelt, is er een grote kans dat je met hen een vriendschap opbouwt. Misschien is dat juist een voorwaarde voor succes. Want dat zorgt er voor dat je voor, achter en naast elkaar staat. Nathan probeert bewust zijn medespelers te leren kennen en er achter te komen wat ze beweegt.

Gedurende het gesprek komen we op de basketbalopleiding van Nathan. Daarbij dringt het besef binnen dat er tijdens de jeugdopleiding weinig aandacht is geweest voor gezond eten, zelf koken en leren omgaan met geld. Als je daarnaast opeens ook niet meer naar school gaat heeft dat een enorme impact op je levensritme.

Hij is al vanaf zijn 17e professional en ging al jong om met veel volwassenen. Daardoor ga je je hun denk- en leefwijze overnemen. Die mensen deelden soms hun ervaringen en die stopte hij dankbaar in zijn rugtas.

Nathan bevraagt daarbij graag de meer ervaren spelers in zijn team. Daaruit leert hij ook dat een sporter goed voor zichzelf moet leren zorgen en niet al het geld dat hij verdient direct moet uitgeven. Ook zorgen voor een goede ontspanningsplek is een belangrijke factor, zodat je even lekker tot jezelf kunt komen.

Nathan heeft een hond als maatje en dat geeft hem de noodzakelijke afleiding. En natuurlijk helpt het enorm dat hij zelf een vrolijk en positief ingesteld mens is.

Als laatste les ziet hij de ervaring van de overgang van jeugd naar de senioren. Veel jeugdspelers hebben er moeite mee om opeens niet meer de meeste speeltijd te krijgen in hun team. Je moet opeens opboksen tegen ervaren spelers, terwijl je zelf net komt kijken. Vaak ben je fysiek ook nog niet uitontwikkeld. Die overgangsfase is erg lastig. Hard werken, goed voor je lijf en geest zorgen, leergierigheid en doorzetten zijn belangrijke factoren. Als je je daar doorheen kunt ontwikkelen wordt de kans op meer speeltijd groter. Er zijn te veel spelers die in die periode afhaken, omdat ze daar niet op voorbereid zijn. En dat is zonde van al het talent dat daarmee onbenut blijft.

Nathan geniet intussen heel bewust van zijn leven als professioneel basketballer. Hij is dankbaar voor de kansen die hij krijgt en de mensen die hij ontmoet. En ik heb enorm genoten van een mooi gesprek met een fijne kerel waarvan ik de indruk krijg dat hij goed weet waar hij mee bezig is en die zijn ervaring graag deelt.