Sander Hollanders rijpt door op Spaans topniveau
Met een hoofd vol nieuwe informatie zit Sander Hollanders dit seizoen in Girona. Wat voor de zomer al voorzichtig rondzong, werd uiteindelijk werkelijkheid: hij verruilde Spirou Charleroi in de BNXT-League voor Girona in de Spaanse ACB. Voor de nog maar 24-jarige forward is dat een indrukwekkende stap. Waar veel leeftijdsgenoten kozen voor de Amerikaanse route, baande Sander zijn weg via Weert, Groningen en Charleroi naar de sterkste nationale competitie van Europa.

Kennis maken in Girona
Zijn contract in Girona geldt in eerste instantie voor twee maanden, waarin hij de Argentijn Maximo Fjellerup vervangt. Die raakte geblesseerd en het is nog niet bekend wanneer hij weer volledig terugkeert. Contractueel viel alles precies op zijn plek. Al had hij een doorlopend contract bij Charleroi, de club wilde op zijn positie liever een Amerikaan. Toen dat contract werd ontbonden, kon Girona snel handelen.

Eenmaal in Spanje moest Sander meteen vol aan de bak. Het spel gaat er sneller, tactischer en fysieker aan toe. Zijn hoofd liep soms over, zijn lichaam was leeg, en omdat het team al een maand samen trainde, moest hij extra hard mee. Vooraf kreeg hij geen garanties over speeltijd, maar Girona ziet hem als een talentvolle speler en geeft hem de tijd om te groeien. Nu hij steeds beter aansluit, merkt hij dat hij het spel sneller leest en beter anticipeert op wat er gebeurt.

Niet alleen op het veld, maar ook eromheen merkt Sander dat hij een stap omhoog heeft gezet. In Charleroi was alles goed geregeld, maar bij Girona is het net iets professioneler. Hij ontbijt en luncht bij de club, zijn schoenen en gewassen trainingskleren liggen klaar en hij kan op slippers binnenlopen. Het voelt als een luxe die bijdraagt aan rust in zijn hoofd. Bovendien kan hij altijd extra trainen: de sporthal is vrijwel de hele dag beschikbaar.

Basis leggen in vertrouwde omgeving in Weert
De route naar dit niveau begon al op zijn zeventiende, toen hij besloot niet naar de Verenigde Staten te gaan, maar in Weert te blijven. Coach Radenko Varagic bood hem uitzicht op veel speeltijd, wat voor zijn ontwikkeling waardevoller voelde dan het vinden van een mooie school als freshman in Amerika. Omdat weinig freshmen direct veel minuten maken, koos Sander bewust voor Weert — en won er in 2021 de nationale beker, een hoogtepunt in zijn carrière.

Van Donar naar Wallonië
In de zomer van 2022 nam hij na vijf seizoenen afscheid en vertrok naar Groningen. Bij Donar speelde hij twee jaar, waarbij het tweede seizoen turbulent werd door het faillissement van de club aan het eind van het seizoen. Het leverde hem wel meer minuten op, omdat er minder budget was voor buitenlandse spelers en blessures de selectie uitdunden. Hij leerde er zelfzuchtiger te worden en werd door coach Stimac uitgedaagd om zijn verdediging te verbeteren — iets waar hij ook na zijn overstap naar Charleroi hard aan bleef werken. Ondanks alle fysieke problemen haalde Donar de finale van het kampioenschap en verloor pas in wedstrijd vijf van ZZ Leiden, met slechts vijf fitte spelers. Sander kijkt met enthousiasme terug op hoe dicht het team, ondanks alles, bij een titel kwam.

Verdedigend onderscheid biedt kansen in Orange Lions
Zijn verdedigende ontwikkeling bleef niet onopgemerkt. Het vertrouwen van Rooijakkers leverde hem een plek op bij de Orange Lions. Er gaat een verhaal dat Rooijakkers aan zijn Kortrijkse spelers vroeg wie zij de lastigste Nederlandse verdediger vinden. Daar werd Sander het vaakst in genoemd.
In de vier interlands voor de WK-kwalificatie stond hij gemiddeld achttien minuten op het veld. Het dragen van het Oranje-shirt voelt bijzonder, zeker wanneer het volkslied klinkt. Met Keye van der Vuurst de Vries speelt hij al lang samen, en nu ook vrienden Roel van Overbeek en Kjeld Zuidema aansluiten, wordt het nog specialer.

Sander zegt: “De bondscoach verwacht dat we agressief verdedigen. Dat ben ik inmiddels gewend, dus ik pas goed in dat plaatje. Onze groep is veelbelovend en met David, Malevy, Tristan en Jesse zijn we behoorlijk atletisch. Als we meer op elkaar ingespeeld raken, kunnen er mooie dingen gebeuren.”

Groei gaat door in Girona
Ook in Spanje blijft hij zich ontwikkelen. Tegen Malaga merkte hij dat hij steeds nét te laat was, maar tegen Murcia ging het al een stuk beter. Op trainingen mag hij de ervaren Pep Busquets verdedigen, wat hem helpt om steeds stappen vooruit te zetten. Zijn mooiste herinnering tot nu toe is de verrassende 96-78 overwinning op FC Barcelona. Hij speelde niet, maar het inspireerde enorm. Bij een volgende grote zege hoopt hij ook op het veld bij te dragen.


Voor nu wachten eerst de interlands tegen Letland (28 november uit) en op 1 december in Den Haag tegen Polen. Daarna hoopt hij zijn verblijf bij Girona te kunnen verlengen. Wat er ook gebeurt: de ervaringen van zijn eerste twee maanden ACB neemt niemand hem meer af. Sander is vastberaden daar flink munt uit te slaan.