Tristan Enaruna – 02

Na bijna vijf enerverende jaren staat Tristan Enaruna op het punt om afscheid te nemen van de NCAA division 1. Wie een jaar of zeven geleden vroeg wie het grootste talent van Nederland is, kreeg regelmatig het antwoord dat Tristan dat was. Tristan hoort nog steeds in het rijtje grootste talenten. Dat hij, ondanks dat hij twee weken later aansloot, afgelopen zomer 18,2 minuten speeltijd kreeg geeft aan dat ook bondscoach Arik Shivek – voorzichtig gezegd- iets in hem ziet. Voor Tristan was dat de eerste kennismaking met de wereld van het profbasketbal, waar hij volgend seizoen onderdeel van wil zijn. In de VS of in Europa.

Feeling good to be a Vike

Als we elkaar spreken zijn er enkele familieleden, waaronder zijn moeder Anneliese en zijn broer Iyen op bezoek. De laatste thuiswedstrijd staat op de agenda en dat is zijn seniornight. Het is een afscheid van een tijdperk, waarin hij in een behoorlijk vaste structuur van basketballen en het volgen van lessen leefde. Op college is alles tot in de puntjes voor je geregeld. In de gesprekken, die hij met zijn teamgenoten van de Orange Lions voerde, heeft hij genoeg gehoord van hoe hard het profbasketbal kan zijn. Je kunt zomaar worden ontslagen of een andere aanbieding krijgen.

Toch heeft Tristan ook al behoorlijk wat mentale verrassingen meegemaakt. Hij startte immers bij het topteam van de Kansas Jayhawks. Na twee jaar verhuisde hij naar de Iowa State Cyclones. Bij beide teams kwam hij niet voldoende tot zijn recht. Hij stapte voor de tweede keer in het transferportal. Dat was van korte duur. Want een paar dagen daarna verhuisde assistent-coach Daniyal Robinson van Iowa State naar de Cleveland State Vikings om daar hoofdcoach te worden.

Tristan en coach Robinson hadden een goede band opgebouwd en daardoor was het zo klaar als een klontje dat hij de overstap naar de Vikings maakte. Tristan kreeg het vertrouwen en voelde dat hij hier de kans kreeg om fouten te maken en vervolgens aan te tonen dat hij ervan leerde. Dat gaf hem de kans om ontspannener in het veld te staan en agressiever te spelen. De handrem was er af! Coach Robinson weet ook een goede sfeer in het team te brengen. Wie op Instagram de Cleveland State Vikings volgt weet dat hij de dag vaak start door samen het motto ‘it’s a great day to be a Vike’ te schreeuwen. Daarmee wekt hij inspiratie en plezier op.
Doordat Tristan inmiddels drie seizoenen onder zijn riem had, kreeg hij ook een meer leidinggevende rol in het veld. Bij de Vikings kan hij belangrijk zijn in de eindfase van de wedstrijd en dat is een fijne positie. Op het moment dat wij elkaar spreken heeft hij al 10 wedstrijden lang minimaal 20 punten gescoord.
De Vikings hadden gehoopt op een plek bij de eerste vier te staan in de Horizon League te staan. Dat had hun een directe plek in de tweede ronde van het conferencetoernooi opgeleverd én een thuiswedstrijd. Ze hebben maar weinig wedstrijden gehad waarin ze met grote verschillen wonnen of verloren. Dus lijkt iedere tegenstander te verslaan. Als de puzzelstukken in elkaar vallen tijdens het toernooi behoort een kampioenschap tot de mogelijkheden.

Eind goed, al goed

Als basketballer ga je naar de VS om een betere basketballer te worden. Tristan is zeer tevreden over de mate waarin hij zich heeft ontwikkeld. Het was in het begin wel wennen dat je als freshman en sophomore vooral op de bank zit, maar dat heeft hem mentaal sterker gemaakt.
Hij is fysiek sterker geworden. Als verdediger is hij beter geworden in het lezen van het spel en scherper in de passlijn geworden. Ook duikt hij meer op losse ballen, bumpt hij langskomende tegenstanders vaker en steviger en is hij consistenter geworden in het uitboxen van zijn man.

In de aanval krijgt hij veel ballen. Dat was hij in het begin niet gewend. Er worden veel plays gelopen waarin het Tristan het eindstation is. Dat geeft hem niet alleen de kans om meer te scoren, maar daardoor kan hij ook meer voor andere spelers creëren. Daardoor is zijn gemiddeld aantal assists verdubbeld (van 1,4 naar 2,9) ten opzichte van het voorgaande seizoen. De tegenstanders gaan steeds meer double teamen op Tristan, dus wordt het steeds belangrijker om anderen in stelling te brengen, waardoor de hoeveelheid eigen kansen ook weer groter wordt. Dat heeft hem als teamspeler sterker gemaakt. Een nuttige eigenschap aangezien Tristan verwacht dat hij als prof ‘wat minder groot’ zal spelen en dan meer als ballhandler zal worden ingezet.
Als basketballer heeft hij veel geleerd van zijn kracht- en conditiecoach. Tijdens het seizoen moet je je lichaam op kracht houden en ervoor zorgen dat je goed herstelt van de inspanningen. Daardoor zijn ijsbaden en massages waardevolle onderdelen in de dagbesteding van een basketballer. Wat ook belangrijk is, is om dit soort dingen ook te blijven doen als je je wat minder lekker in je vel voelt, zoals Tristan dat in een fase bij Iowa State had. Dat vraagt om extra zelfdiscipline.

Als mens heeft hij geleerd dat je zelf invloed moet pakken op je succes. Er zijn vaak wel mensen die je willen helpen, maar je moet het zoveel mogelijk zelf regelen en niet te veel afwachten totdat iemand naar je toe komt.
Als student hoopt Tristan in mei zijn bachelordiploma in communicatie af te ronden en zijn stapel lessen als basketballende student af te ronden.
Na zijn laatste wedstrijd als Vike hoopt hij zich bij één of meer NBA-teams in de kijker te kunnen brengen. Er zijn al wat clubs wezen kijken en ook zijn coach heeft al wat contacten gelegd. Daarnaast heeft de trainer waar hij afgelopen zomer in Arizona mee heeft gewerkt ook een lijntje gelegd. Daardoor lijkt er interesse van een vijftal teams. Tristan hoopt dat hij op zijn minst een kans krijgt om zich in een G-league-team te laten zien.

Tristan heeft veel te danken aan (vooral) zijn moeder, zijn broer en andere familieleden. Zij geven hem in goede en minder goede tijden veel steun. Ook coach Robinson verdient het om genoemd te worden. Hij was zijn steun bij Iowa State en ze bouwden een speciale band op. Dat leidde tot een verhuizing naar Cleveland en daar heeft Tristan veel plezier in zijn leven als basketballer kunnen vinden. Dat is misschien wel net zo belangrijk als het bereiken van zijn huidige niveau en is een belangrijke basis voor een goed begin van een veelbelovende carrière.