Ververs gaat nog weit weiter in Duitsland en de Orange Lions

Tussen de laatste BNXT-finalewedstrijd tegen Oostende en de eerste oefeninterland tegen België heeft Marijn Ververs even de tijd om even wat rust te pakken en een gesprek te voeren. Ik volg Marijn de laatste jaren wat meer van dichtbij, omdat ik regelmatig in Leiden kom. In september 2023 spraken we elkaar uitgebreid in een videointerview.

Ook dit seizoen zag ik dat Marijn zich goed ontwikkelde. Hij maakte weer stappen als verdediger, als floorleader en als assistgever. Als zijn verdediger iets bij hem wil wegnemen, schakelt hij snel en zorgt hij ervoor dat hij op een andere manier van waarde voor zijn team is. De slimheid straalt er vanaf!
Mijn nieuwsgierigheid groeide. Wanneer gaat hij de stap naar het buitenland maken? Dus maakte ik een afspraak.
Inmiddels is de bal behoorlijk gaan rollen en heeft hij net aangekondigd dat hij Nederlandse basketbalvelden voor die van Duitsland gaat inruilen. Daarbij bereikt hij een volgende fase in zijn al lange basketballoopbaan die met zijn debuut als 17-jarige in het eerste van ZZ Leiden de eerste serieuze stap kreeg.

Kind van Leiden wordt grote meneer
De Leidse pointguard begon al als klein jochie in Leiden met basketbal. In de middelbare schoolperiode speelde hij zich in de rayonselecties, die toen nog bestonden.
Stap voor stap werd hij beter en in 2016 verdiende hij de kans om in de heren 1 te debuteren. Hij kreeg vanaf het begin in nagenoeg iedere wedstrijd speeltijd en aan het eind van het reguliere seizoen waren er zelfs een paar wedstrijden met meer dan 15 minuten speeltijd.
Het voordeel van het spelen bij Leiden is dat men met een beperkt budget een krappe rotatie heeft. Zeker als er nog één of meer spelers met een blessure kampen. De coaches geven jonge spelers graag minuten. Dat zag je met Marijn en nu met de stofzuiger uit eigen kweek: Lucas Kruithof.
Leiden heeft eigenlijk altijd wel een ervaren speler in de gelederen. Zo heeft Marijn gespeeld met Worthy de Jong en Mo Kherrazi en de afgelopen twee seizoenen met Roeland Schaftenaar. Dat geeft een team stabiliteit. Marijn vindt dat hij veel geleerd heeft van Thomas Koenis, Drago Pasalic en Sergio de Randamie. Hij is dankbaar dat hij met deze mannen heeft mogen trainen en spelen.
Buiten het veld zijn zijn broer Jona en zijn ouders heel belangrijk voor hem vanaf de eerste keer dat hij een basketbal in zijn handen had. Zij bezoeken nog altijd de wedstrijden van ZZ Leiden en worden daar vaak vergezeld door opa’s, oma’s, ooms en tantes. Natuurlijk is zijn vriendin Emma al een hele tijd belangrijk.
Marijn heeft met ZZ Leiden al veel prijzen in de wacht gesleept. Dat gebeurde altijd tegen de budgetverhoudingen in. In het afgelopen seizoen was het rond de jaarwisseling een lastige periode. Het team kreeg last van blessures (Stan van der Elzen, Maarten Bouwknecht en Jibbe Sicking) en de komst van een derde Amerikaan kwam daardoor net even te laat. Marijn moest regelmatig 40 minuten op het veld staan en dat vroeg veel energie. Dat was een leerzame periode. Je moet je energie beter leren managen en je komt nog beter in een flow. Marijn kreeg het gevoel dat hij een volgende stap maakte en nog beter ging spelen.
Het team had een flinke dip, maar coach Doug Spradley bleef vertrouwen houden en creëerde zo rust rond het team. Het team speelde meer tegen zichzelf dan tegen de tegenstander. Er werd een paar keer stevig verloren, maar gelukkig richtte het team zich daarna steeds maar op. De wedstrijden tegen de Chemnitz Niners met 6 of 7 man waren pittig. Door de aanvulling van Brock Gardner en een herstelde Bouwknecht zakte de vermoeidheid uit de benen en met de winst tegen Spirou Charleroi kwam de bevestiging van de positieve lijn die een Nederlands kampioenschap opleverde.
Geleidelijk aan groeide er iets in het hoofd van Marijn dat hij klaar was voor een volgende stap. Nadat hij vorig seizoen met ZZ Leiden 3 prijzen had binnengehaald werd steeds duidelijker dat dat het hoogst bereikbare doel was in Leiden. Marijn ontwikkelde zich afgelopen seizoen verder en was klaar voor een volgende stap. Zijn agent is voor hem aan de slag gegaan en dat leidde uiteindelijk tot een overstap naar BC Göttingen in de Duitse Basketball Bundesliga (BBL).

Mooie transfer naar de BBL
Göttingen werd in het afgelopen seizoen veertiende in de BBL. In het jaar daarvoor werden ze zesde. Er is daar dus werk aan de winkel. Toen Marijn een aanbod kreeg heeft hij ook met Leon Williams gesproken. Leon speelde van 2016 tot 2018 voor deze club. Leon vertelde dat je je daar een echte basketballer voelt. De accommodatie is geweldig en er staan altijd mensen klaar die je willen helpen als je een keer extra wilt trainen. Het advies van Leon was duidelijk genoeg: doen!
Als coach krijgt hij de 39-jarige Vlaming Olivier Foucart. Hij werkte sinds 2021 als assistent bij de Duitsers en debuteerde voor het 23/24-seizoen als hoofdcoach. Marijn voelde in het gesprek het vertrouwen en betrokkenheid van zijn nieuwe coach.
Marijn kan dus ook in het Nederlands met zijn coach van gedachten wisselen. Dat maakt de overstap wellicht wat eenvoudiger. Marijn verhuist echter niet alleen naar Göttingen. Emma gaat met hem mee, waardoor ze hun nieuwe omgeving samen kunnen verkennen. De kans is groot dat er ook regelmatig bezoek van familieleden komt.

Helft van Orange Lions-verdeelduo
Marijn heeft zich weer aangesloten bij de Orange Lions. Dat vindt hij een belangrijk onderdeel van zijn basketballeven. Hij speelde al enkele jeugd-EK’s en debuteerde op 24 februari 2022 in Rusland in de Nederlandse hoofdmacht. Het debuut maakte behoorlijke indruk, omdat het Russische leger Oekraïne binnenviel en de Orange Lions in een hachelijke situatie belandden.
Na het EK in Praag wisselde de samenstelling van het team. Radenko Varagic werd de nieuwe bondscoach en Marijn is als spelverdeler niet meer weg te denken uit de selectie. Samen met Keye van der Vuurst de Vries vormt hij het jonge, maar al zeer ervaren pointguardduo. De nieuwe speeltijd voelde goed aan en het basketbal werd daardoor nog leuker.
Marijn speelde al tegen een mooi rijtje landen waar je als Nederlandse basketballer tegen op mag kijken. Het team ontwikkelt zich flink door en wordt steeds competitiever. Ook de randvoorwaarden rond het team worden steeds beter. Dat draagt bij tot een betere prestatie.
Marijn rijdt meestal met Luuk van Bree vanuit Leiden naar de trainingen en wedstrijden. Maar tussen de trainingen door is er bijvoorbeeld een hotelkamer beschikbaar om te rusten. Ook gaat hij goed om met Keye, zijn broer Boyd en Dylan van Eyck. Met Boyd en Dylan speelde hij al in de Rayonselecties.
Met Keye is Marijn het verlengstuk van de coach. Marijn leert veel van de jongere teamgenoot (22 en 25 jaar oud). Hij ziet de dingen heel goed en dat helpt ons beiden verder. We gunnen elkaar de speeltijd, maar willen ook winnen. Met die wil om te winnen houden we elkaar scherp en maken we elkaar beter. We zijn verschillend in onze speelstijl en voeden elkaar met tactische tips tijdens de wedstrijd. Nu Keye naar Badalona gaat en ik naar Göttingen zal dat onze ontwikkeling weer een nieuwe impuls geven.
Marijn: ‘Ik ben iedere keer weer trots als ik dat oranje shirt aan mag trekken en naast mijn teamgenoten het volkslied zing. Dat is al vanaf de U18 zo en ik hoop dat nog jaren te mogen doen. Daar geef ik graag mijn vrije tijd voor op. Na de uitzwaaiwedstrijd in Hamburg tegen Duitsland gaan we drie weken naar de VS voor een lekker lange vakantie. Dan pikken we ook de bruiloft van Luuk mee, want die trouwt in de Boulder, Colorado. Daarna ga ik me voorbereiden op mijn eerste seizoen in het buitenland!”